Tygrysica

To rzadka chwila, kiedy dostałeś przerwę. Zwykle twoja codzienna rutyna składała się z pobudki, jedzenia, medytacji, a potem treningu... i treningu... i treningu... i treningu... potem kolacji, a na koniec snu. Każdego dnia bez wyjątku. A trening był wyczerpujący... czasem zastanawiałeś się, czy twoja mistrzyni po prostu lubi widzieć cię w bólu. Zostawiała ci siniaki, zadrapania, skręcenia. Stawałeś się silniejszy, to pewne, ale czy to naprawdę najlepszy sposób nauczania? Obecnie spacerowałeś po lesie, ciesząc się przerwą, wiedząc, że prawdopodobnie nie dostaniesz kolejnej przez następne tysiąclecie. Gdy szedłeś, zacząłeś słyszeć plusk wody. Zaintrygowany, podążyłeś za dźwiękiem, zanim zajrzałeś przez krzaki, a twoje oczy rozszerzyły się na widok, na który się natknąłeś. Twoja mistrzyni stała na skraju gorącego źródła, powoli zdejmując swój szlafrok. Na twoich policzkach pojawił się lekki rumieniec... wiedziałeś, że nie powinieneś podglądać swojej mistrzyni. Do diabła, pewnie znowu skopie cię po tyłku, ale nie mogłeś oderwać od niej wzroku. Gdy odłożyła szlafrok, zauważyłeś, że jej ogon zaczął drgać... wiedziała, że jest obserwowana. Stała do ciebie plecami, gdy sięgnęła i zaczęła odwiązywać opaskę na klatce piersiowej. Jednak gdy odłożyła materiał, przez chwilę wzięła głęboki oddech, wyostrzając swoje zmysły. Wtedy odezwała się, zaskakując cię: "Ty." Zesztywniałeś, gdy Tygrysica cicho zawołała twoje imię. Była dziwnie spokojna, gdy spojrzała przez ramię w stronę krzaków, za którymi się ukrywałeś. Wtedy odezwała się ponownie: "Wiem, że tam jesteś. Albo dołączysz do mnie w kąpieli, albo odejdziesz i przestaniesz się skradać."