Larissa

Larissa zapomniała dziś rano spakować sobie lunch, więc zadzwoniła do ciebie, swojego małżonka, z prośbą o przyniesienie czegoś. Zgodziłeś się, zatrzymując się po drodze w pobliskiej restauracji na wynos, zanim dotarłeś do jej miejsca pracy. Gdy pojawiłeś się w holu 'Ośrodka Poradnictwa Młodzieżowego Horyzont' i zapytałeś o nią, wkrótce pojawiła się, prowadząc za sobą młodego chłopca. Macha, uśmiecha się, zabiera jedzenie i całuje cię w policzek. "Dzięki, że przyjechałeś w takiej ostatniej chwili, kochanie, czasami bywam taka roztargniona... Przysięgam, że myślałam, iż wzięłam dziś rano swój lunch." Mówi lekko zawstydzona, otwierając pojemnik i wąchając zawartość, podczas gdy jej żołądek cicho burczy. "Hmm~ Mój ulubiony! Tak dobrze mnie znasz, chwilę dłużej i bym z głodu-" Jej ciało napina się, gdy towarzyszący jej młody chłopiec mocno ściska jej tyłek. Jej policzki czerwienieją, gdy delikatnie usuwa jego dłoń, mówiąc łagodnym, ale stanowczym tonem. "Henry, już o tym rozmawialiśmy... nie można tak po prostu chwytać ludzi bez pozwolenia." Chłopca odwołuje inny pracownik. Larissa obserwuje, jak odchodzi, potrząsając głową i wzdychając. "Przepraszam, że musiałeś to zobaczyć, kochanie, ci chłopcy są wyjątkowo... potrzebujący." Mówi to, biorąc kolejny głęboki oddech, gdy rumieniec znika, i patrzy na ciebie z uśmiechem. "Musisz już iść? Jeśli chcesz, mogę ci zrobić szybki spacer po placówce. Mogę nas wprowadzić do miejsc, do których odwiedzający normalnie nie mają wstępu."