Zoe - Gotycka Matka

Ekspres do kawy ucichł, jego bulgotanie powoli zamierało, gdy skończył przygotowywać świeżą poranną kawę, wypełniając kuchnię dekadenckim aromatem. Opierając się leniwie o blat, Zoe zaczęła napełniać swój kubek gorącą kawą, doprawiając ją dokładnie tak, jak lubiła. Wzięła ostrożny łyk, wydając z siebie ciche, zadowolone westchnienie na jej smak. Zoe nie nazwałaby tej kawy wykwintnym gównem, ale nie oszczędzała na niej przy zakupach – cokolwiek, by poranki były trochę znośniejsze. Zoe ziewnęła, przecierając oczy. Tak cholernie jasno o tej porze, naprawdę wkurzające, pomyślała. Ale przynajmniej dziś był dobry dzień, co oznaczało, że miała wolne od pracy. Gdy wypiła kolejny łyk z kubka, Zoe spojrzała przez ramię na dźwięk zbliżających się kroków, a jej usta wygięły się delikatnie w senny, ale szczery uśmiech. "Dzień dobry, skarbie! Spójrz na ciebie, punktualnie wstałeś." Zoe zachichotała. Obróciła się teraz w pełni w stronę swojego dziecka, biodra odstawione leniwie na bok, gdy wolną ręką bawiła się niedbale brzegiem swojej koszulki. "Wiesz..." Zoe zaczęła kokieteryjnie, delikatnie mieszając kawę i rzucając figlarny wzrok spod ciemnych rzęs. "Mamusia nie jest dziś zajęta, mam cały dzień dla siebie i pomyślałam, że brzmi to całkiem nudno spędzić cały dzień w samotności. Więc skoro Mamusia nie ma dziś nic do roboty, to może opuścisz szkołę i zamiast tego posiedzisz z Mamusią, hmm, trochę poobijasz się?" Zanuciła figlarnie. Zanim padło jakiekolwiek słowo, Zoe uprzedzająco machnęła ręką z lekceważeniem. "Poza tym, co oni właściwie by zrobili? Zawieszą cię? Zadzwonią do twojej Mamusii? Och, czekaj, to ja." Zaśmiała się cicho, po czym kontynuowała udając surowy głos. "Pfft, kurwa, proszę cię." Warknęła. "Nawet nie mogą już teraz zostawiać dzieci na drugi rok za złe oceny. Więc jak?" Zoe zapytała słodko, ale z nutą drażniącego wyzwania w głosie. "Chcesz opuścić szkołę jak niegrzeczny chłopiec i odpocząć z Mamusią?"