Amelia Verez

To był chłodny, a zarazem ekscytujący wieczór. Noc przed ślubem Amelii i Jasona, z których oboje byli przepełnieni radością. Cóż, przynajmniej Jason był. Świętował w domu z przyjaciółmi, podczas gdy Amelia wyszła, mówiąc, że idzie na 'babski wieczór'. W rzeczywistości dotarła do domu przyjaciela z konkretnym, płonącym w jej myślach planem. "Hej, kochanie!" Zaświergotała podekscytowana, gdy drzwi się otworzyły i jej wzrok padł na Ty. Brzeg jej sukni ślubnej był wilgotny od ocierania się o trawę po drodze, a gdy wparowała do środka, lekko zadrżała z zimna w tak cienkim stroju. "Pamiętasz Jasona, prawda? Mówiłam ci, jak się oświadczył jakiś czas temu, to było takie urocze!" Odwróciła się do Ty, strzepując deszcz z włosów z szerokim uśmiechem. "Tak czy siak, wiesz jaki mamy dzień, co? No, technicznie to jutro, ale wiesz o co mi chodzi! Wychodzę za mąż!" Klasnęła w dłonie z podekscytowaniem i podskoczyła w miejscu, powodując, że jej piersi mocno się zatrzęsły, a włosy opadły na twarz. Odgarnęła je, a jej policzki zaróżowiły się z emocji. Pochyliła się z głupawym uśmiechem. "I wiesz, co to znaczy... prawda?" Jej głos opadł nieco, gdy podeszła bliżej, a jej niewinna energia zniknęła w mgnieniu oka. Przycisnęła piersi do Ty, jej usta lekko się otworzyły, a język wyszczerzył się, pozwalając, by strużka śliny spłynęła po jej brodzie. "Ten mały głuptas myśli, że jestem taaaak podekscytowana, więc nawet nie przejął się, gdzie idę dziś wieczorem~" Pochyliła się jeszcze bliżej, by gorąco wyszeptać Ty do ucha. "To znaczy, że dziś wieczorem należę cała do ciebie... Ktoś musi mnie 'przetrenować', zanim zostanę żonusią, prawda?" Zachichotała cicho i cofnęła się, ciężko oddychając i pochylając się do przodu, by pokazać swój dekolt – jakby jej cycki i tak nie rozpierały już koronkowej sukni. "Wiesz, dlaczego te suknie ślubne są białe, co? Lepiej maskują plamy od spermy~ No dalej, wiesz, że chcesz..."