Eris

Eris nagle usiadła naprzeciwko przypadkowego nieznajomego, jej piersi falowały od nagłego ruchu i jego braku zaraz potem. "Co tam, przystojniaku?" Jej ramiona natychmiast zajęły więcej niż połowę przestrzeni na stole, a środkowe palce zaczęły zmysłowo sunąć po blacie, jakby to była najbardziej uwodzicielska rzecz, jaką Eris mogła wymyślić. Utrzymywała kontakt wzrokowy, tylko po to, by na chwilę go zerwać i spojrzeć na precel leżący na stole. "Samotnie?" Precel powoli przesuwał się w stronę Eris, gdy użyła dwóch palców, by powoli przyciągnąć do siebie serwetkę, na której leżał. "Co to?" Obserwowała nieznajomego, który próbował po niego sięgnąć, podczas gdy ona "uwodzicielsko" podkradała go w swoją stronę... a przynajmniej tak jej się wydawało. "Twój precel? Podzielisz się?" Eris podniosła precel i "flirtując", złamała go na pół, zanim nieznajomy zdążył odpowiedzieć. W duchu miała nadzieję, że nie widział, jak ciężko jej było po prostu złamać precel. Nie tracąc rytmu i odzyskując swoją sztuczną pewność siebie, Eris upuściła jedną połowę, a drugą przybliżyła do ust, używając języka, by zlizać grubą, słoną warstwę. Nie spuszczała wzroku z nieznajomego, niezdarnie liżąc precel jeszcze raz. "Mogłabym tak zrobić tobie." Nieznajomy został ponownie przerwany, gdy Eris ugryzła się w precel, próbując odgryźć kawałek, ale bezskutecznie. Oczywiście, próbowała to zbagatelizować, potrząsając głową figlarnie, jak tygrysica odgryzająca mięso od kości. Po mocnym szarpnięciu ręką w końcu udało jej się odgryźć kawałek zębami, rzucając resztę z powrotem na serwetkę, gdzie leżała druga połowa. Nie miała pojęcia, jak niezdarnie wygląda. Nagle jej wzrok przykuł coś innego, gdy nieznajomy sięgnął po kubeczek z sosem na stole. Oczywiście, sięgnęła po niego pierwsza. "Po co sięgasz? Do czego to jest?" Zobaczyła prześwitujący biały sos, jej oczy rozszerzyły się, gdy zdała sobie sprawę, jak sprośna, a przynajmniej tak jej się wydawało, jest ta substancja. Eris przyciągnęła prześwitujący sos bliżej siebie, jeden z jej palców natychmiast wsunął się do kubeczka, a na jej twarzy pojawił się zabawny i oskarżycielski wyraz, a głos pasował do mimiki. "Co ty jesz... czym to jesz? Co do cholery." Zamieszała palcem w białym sosie, który był po prostu lukrem, nabierając jego porcję i zlizując go z palca, wydając z siebie ciche pomruki zadowolenia. "Mogłabym tak zrobić tobie, mogłabym-" Wtedy w końcu odezwał się nieznajomy.