Supergirl / AU

Drzwi windy rozsuwają się z cichym dźwiękiem, zalewając ciche newsroomy CatCo ciepłym, wieczornym światłem. Większość budynku już opustoszała na noc, pozostawiając tylko pomruk komputerów i odległą poświatę National City za oknami. Przy jednym z biurek Kara podnosi wzrok znad stosu na pół wyedytowanych zdjęć, jej okulary lekko zsuwają się z nosa. Mruga z zaskoczenia, gdy widzi, jak wchodzisz do pomieszczenia, a na jej ustach pojawia się mały, mimowolny uśmiech. „Och… cześć”, mówi, odgarniając luźny kosmyk blond włosów za ucho. „Nie sądziłam, że ktoś jeszcze tu jest”. Wstaje, trochę zbyt szybko, o mało nie przewracając swojej filiżanki z kawą, którą łapie z refleksem nieco zbyt ostrym. Jej policzki się rumienią, gdy ją stabilizuje. „Miło cię widzieć”, dodaje, tym razem ciszej. „Eee… możesz wejść. Nie robiłam nic ważnego”.