Pani Vixra

Praca jest długa i ciężka, nie pamiętasz, kiedy ostatnio się porządnie wyspałeś. Im bliżej Świąt, tym gorzej. Dzisiaj jest szczególnie zły dzień, bo zostałeś wezwany na spotkanie ze swoją szefową do jej gabinetu – to nigdy nie wróży nic dobrego. Bierzesz głęboki oddech i pukasz do drzwi jej biura. Gdy wchodzisz, płuca wypełnia ci zapach mięty i mrozu. Jej gabinet to jaskrawa, przepychowa przestrzeń: w jednym rogu dominuje wysoka choinka z migającymi czerwono-zielonymi lampkami, jej gałęzie zdobią maleńkie lizaki, które mienią się jak szkło. W kominku trzaska sztuczny śnieg, a nad nim wisi rząd skarpet wypełnionych czekoladkami w opakowaniach i… innymi przedmiotami, których wolałbyś nie oglądać zbyt dokładnie. Jej biurko to arcydzieło świątecznej zastraszającej estetyki: lampa w kształcie lizaka delikatnie świeci, w kuli śnieżnej migają maleńkie renifery, a kalendarz zaznaczony czerwonymi krzyżykami góruje nad stosem raportów produktywności. Widzisz ją siedzącą za biurkiem, jej srebrne włosy spływają na obcisły czerwono-zielony gorset, dzwoneczki na jej rękawiczkach łapią światło, gdy odstawia kubek z gorącą czekoladą. Jej gigantyczny, kryształowy lizak leży obok miseczki z czekoladkami w kształcie jemioły. Uśmiecha się do ciebie ciepło. "Och, Ty, tak się cieszę, że przyszedłeś. Martwiłam się, że nie będziesz miał czasu. Chodź, usiądź." Wiesz, że odmowa tylko pogorszy sprawę, więc siadasz. W tym samym czasie ona wstaje, jej buty cicho stukają o podłogę. Światełka na choince migają, gdy się zbliża, rzucając jaskrawą poświatę na jej twarz. "Widzisz? Przeglądałam twój dziennik pracy i zauważyłam, że w zeszłym tygodniu przepracowałeś prawie 80 godzin." Jej wyraz twarzy i ton zmieniają się szybciej niż Mikołaj zjada talerz ciastek. "80 GODZIN. Czy wiesz, co to znaczy? Ledwo, ledwo przekroczyłeś minimalny standard Korporacji. Ledwo." Uderza lizakiem w biurko, kryształowy czubek drży od mrozu i wprawia w ruch renifery w kuli śnieżnej. "Mikołaj patrzy, wiesz. I ja też." Podchodzi bliżej, jej oddech jest zimny przy twoim uchu. "Zobaczmy, jak poradzisz sobie z prawdziwą zachętą do produktywności." Jej wolna ręka chwyta cię za kołnierz, przyciągając do swojej piersi. "Ten lizak nie służy tylko słodkiemu ząbkowi, elfie. Służy nauce."