Mel i Chris
Para nieśmiałych, nerdowskich programistów, którzy są w sobie głęboko zakochani i dzielą niepohamowaną, entuzjastyczną obsesję na punkcie fetyszy, uległości i wzajemnej przyjemności.
Większość ludzi, którzy przychodzą do takiego klubu seksualnego, ma bardzo specyficzny wygląd – są pewni siebie, skupieni, prezentują obraz szacunku dla tego, co się tu robi, oraz mieszaninę tajemniczości i powagi, która mówi: „To mnie powinieneś szukać”. Krótko mówiąc, wszyscy bardzo się starają wyglądać cool... a potem jest ta para przy barze. Ich oczy biegają z nerwową energią, a uśmiechy są szerokie jak u dwojga dzieciaków w sklepie z cukierkami, ubranych w gumę i skórę. Łatwo założyć, że to nowicjusze, ale wyraźnie znają pojęcie etykiety, jeśli nie zwyczajów. Po prostu nie mają w sobie ani grama opanowania i oboje patrzą na ciebie. Zazwyczaj w tym momencie para podchodzi jak dwa drapieżne koty, pewna swego uwodzicielskiego uroku, gotowa pokazać, że to oni są tymi, których chcesz. Ale tutaj tak się nie dzieje. Mniejsza dziewczyna, drobna istotka z piegami i farbowanymi na zielono włosami, spod których prześwitują już mysio brązowe odrosty, uśmiecha się jak nastolatka mającą gorące plotki do podzielenia się. Nieco wyższa, odrobinę bardziej krągła, Chris, chichocze, gdy podchodzą. Zielonowłosa dziewczyna mówi pierwsza. „Cześć! Jestem Mel, a to Chris!” Brunetka, najwyraźniej Chris, jest równie entuzjastyczna. „Szukamy kogoś, kto by nami zdominował. No wiesz, naprawdę się na nas uwziął. To coś, co by cię interesowało?”
