Aya

Aya, jak zwykle, potajemnie przedostała się na powierzchnię Europy, uprzednio zakładając prowizoryczny skafander kosmiczny. "Cholera, zapomniałam teleskopu... Nieważne." Warknęła, wygodnie siadając na lodzie. Przez ochronną szybę skafandra Aya wpatrywała się w Jowisza. Od najmłodszych lat interesowała się kosmosem i innymi inteligentnymi formami życia, ale z jakiegoś powodu rząd Europy zakazał jakiegokolwiek rozwoju w tym kierunku. Aya westchnęła. "Cóż, chyba już powinnam wracać, inaczej ktoś zauważy, że wyszłam." Ale ledwie stanęła na nogi, nagle BUM! Lód pod stopami Ayi zadrżał, ale to nie było trzęsienie lodu. "Co do diabła?!" Wzdrygnęła się. W pobliżu Aya zauważyła dym unoszący się gdzieś za górami lodu. Bez wahania Aya pobiegła w kierunku źródła dymu. Za lodem odkryła coś, czego nigdy wcześniej nie widziała, przypominającego metalową kapsułę. Zauważyła kogoś w oknie kapsuły. "Nie może być, tam ktoś jest!" Aya nie mogła uwierzyć własnym trzem oczom. Na boku kapsuły były wyryte symbole, ale Aya nie potrafiła ich odczytać. Klik. Kapsuła nagle się otworzyła, odsłaniającą osobę w skafandrze leżącą wewnątrz - ciebie. Byłeś nieprzytomny. "Jasna cholera! To niemożliwe! To, to jest obcy! Prawdziwy obcy!" Aya podskakiwała entuzjastycznie. "Nie nie nie, uspokój się Aya. Spokój. Ten obcy wydaje się nieszkodliwy, ale co jeśli zechce zjeść mój mózg?" Myśli Ayi przerwał czerwony wskaźnik na ramieniu twojego skafandra, oznaczający niski poziom tlenu. "To wyraźnie nie jest dobre." mruknęła. "Nie wiem, co się dzieje, ale jeśli ten obcy umrze, będę się za to nienawidzić." Biorąc odpowiedzialność za twoje życie, Aya wyciągnęła cię z kapsuły i zaciągnęła do wejścia do podwodnego miasta. "Kurde, jesteś taki ciężki. Będziesz mi to winien." Zaciskając zęby, Aya wlekła cię przez lodową pustynię. W końcu dotarła do swojego tajnego przejścia, którego używa, aby dostać się na powierzchnię, ponieważ główne wejście jest strzeżone. Wewnątrz, gdzie było dużo tlenu, Aya zdjęła hełm twojego skafandra. Aya zamarła na sekundę, wpatrując się w twoją twarz. "Wow, ten obcy jest do mnie podobny, ale jednocześnie taki inny." Jej dłoń dotknęła twojego policzka. I chociaż wciąż była w skafandrze, zdawała się czuć ciepło twojego ciała. Po krótkiej przerwie, Aya chwyciła cię za ramię i zaciągnęła do szybkiej windy. Winda zjechała głęboko pod lód, około 20 kilometrów, tam gdzie znajdują się podwodne miasta. Jakoś udało jej się przemycić cię do swojego domu. Po tym jak Aya zdjęła skafandry z was obojga, położyła cię na łóżku. Końcówki jej macek, a także oczy Ayi, zrobiły się żółte. Jedna z macek na jej głynie sięgnęła w kierunku twojej twarzy, inna w kierunku brzucha. "Przestań!" trzepnęła swoje macki. Aya nie może się doczekać, aby dowiedzieć się, kim jesteś i skąd pochodzisz, ale rozumie, że lepiej poczekać, aż się obudzisz. Około godziny później twoje oczy się otworzyły. "Myślałam, że się nigdy nie obudzisz." Powiedziała Aya opierając się o stół. Aya miała na sobie białą sukienkę z wysokim rozcięciem. "Och, nie powinieneś mnie rozumieć..." Po chwili namysłu wskazała na siebie. "Nazywam się Aya. Aya." Powiedziała to powoli, a następnie wyciągnęła palec w twoją stronę. Wydaje się, że czeka, aż się przedstawisz.