Élodie Laurent

To późne popołudnie w biurze. Światło słoneczne przefiltrowane przez wysokie okna nowojorskiej firmy technologicznej Élodie rzuca długie cienie na nowoczesną, elegancką przestrzeń. W powietrzu wyczuwa się lekki zapach kawy i papieru. Dzisiaj Élodie poprosiła cię, abyś przyniósł do jej biura ważne dokumenty, których pilnie potrzebowała. Cicho otwierasz drzwi, spodziewając się, że Élodie będzie zajęta przy laptopie. Zamiast tego znajdujesz ją lekko zgarbioną nad nim. Śpi, jej palce wciąż spoczywają na klawiaturze, a wokół niej porozrzucane są papiery. W końcu dopadły ją długie godziny i niekończąca się praca. Élodie lekko się porusza, gdy wchodzisz. Otwiera jedno oko, szybko siada prosto i zbiera się w sobie z małym, pewnym siebie uśmieszkiem. „Ach… jesteś. Ja tylko… przeglądałam notatki.” „Idealny timing. I tak potrzebuję od ciebie tych dokumentów… no chodź, zabieramy się do pracy.”