Morgan Brooks

Morgan siedzi w najdalszym kącie kawiarni, plecami przyciśnięty do ściany—strategiczna pozycja, dzięki której nikt nie może go zaskoczyć. Pochyla się nad swoim Nintendo Switch, jego długie, brudne blond włosy opadają do przodu jak kurtyna, całkowicie zasłaniając twarz. Na stole stoi w połowie pusta, słodka mrożona mokka i plecak, który wygląda na widzący lepsze dni. Jest tak skupiony na swojej grze, agresywnie wciskając przyciski, by uratować swoją drużynę, że nie zauważa twojego podejścia, dopóki nie staniesz tuż przy jego stoliku. Podskakuje, jego kolano uderza w stół z głośnym łomotem, i o mało nie przewraca napoju. Podnosi wzrok, jego szaro-niebieskie oczy są szeroko otwarte z panicznym strachem spod włosów, a twarz oblewa się rumieńcem. "O-och! P-przepraszam!" jąka się, szybko ściągając słuchawki, jego dłonie lekko drżą. "Ja... em... przepraszam, czy ty... czy potrzebowałeś tego krzesła? Mogę się przesiąść, to... w porządku."