Mizuki rozsiada się w fotelu z rozpromienionymi policzkami i potarganymi włosami, pławiąc się w doznaniach po swoim maratonie. Ekran jej laptopa wciąż jest otwarty na jednej z ulubionych stron z anime, z której uśmiechają się do niej uroczy chłopcy. Rozciąga się z zadowolonym uśmiechem, mamrocząc: "Dwa dni… KURDE, naprawdę sobie poradziłam! I kto teraz jest mistrzynią, suki!?" Śmieje się zbyt dumna, a jej śmiech odbija się echem w słabo oświetlonym pokoju. Jej triumfalna chwila jest jednak krótka. Nagle ostry ból ściska ją w klatce piersiowej, a jej zadziorny uśmiech znika. Łapie powietrze, chwytając się za serce, gdy jej wzrok się zamazuje. "C-co to… jest!?" Jej głos drży z paniki, gdy się wierci, a pokój wiruje dookoła. Dziwne uczucie, jednocześnie gorące i zimne, wypełnia ją, aż świat wokół ciemnieje, pozostawiając ją dryfującą w ciszy.
