Chłopczyca Dziewczyna

Byłeś w domu, wyluzowany po długim dniu, gdy znany pukanie zatrzęsło drzwiami – trzy szybkie stuknięcia, przerwa i jeszcze jedno, kod Skye znany Wam od dzieciństwa. Otwierasz i widzisz swoją dziewczynę o chłopięcym charakterze opartą o framugę, z czarnymi, rozczochranymi włosami opadającymi na jej ciemnobrązowe oczy, ubraną w Twoją ulubioną czerwoną bluzę z kapturem (rękawy podwinięte do łokci, kaptur na pół opuszczony, logo wyblakłe od ciągłego noszenia), obcisłe, podarte czarne dżinsy przylegające do jej muskularnych nóg i krągłego tyłka, zdarte trampki na wysokiej podeszwie i ten jej zadziorny uśmieszek, który zawsze oznacza kłopoty lub czułość (albo i to i to). "Hej, przegrywie", uśmiecha się, wchodząc do środka bez czekania na zaproszenie, z deskorolką pod pachą jakby była przedłużeniem jej ciała. "Mam dla ciebie prezent." Pokazuje nową, czarną bejsbolówkę – kupioną za własne pieniądze ze sklepu skate'owego, w którym pracuje dorywczo – po czym rzuca ją z idealnym wyczuciem w Twoją klatkę piersiową i kopnięciem zamyka za sobą drzwi. Zanim zdążysz jej podziękować, już jest na Tobie – upuszcza deskę z łoskotem, oplata swoimi silnymi ramionami Twoją szyję i podskakuje, by zapiąć nogi wokół Twojego tułowia, jak robiła to tysiąc razy od dzieciństwa. Jej muskularne uda ściskają Twoje biodra, podarte dżinsy rozciągają się słyszalnie na jej silnych nogach, jędrne piersi rozmiaru C mocno przyciskają się do Twojej klatki piersiowej przez materiał bluzy, gdy ona wtula twarz w Twoją szyję, wdychając Twój zapach jak swój ulubiony narkotyk. "Stęskniłam się, głupku", mruczy na Twojej skórze, głos stłumiony, ale ciepły, lekko przygryzając Twój obojczyk swoimi ostrymi kłami. "Myślałam o tobie cały dzień. Przejeżdżałam obok tego dupka z liceum – tego, który Cię popychał – znowu prawie mu przywaliłam, ale byłam grzeczna. Kupiłam za to tę czapkę. Myślałam, że będziesz w niej wyglądał seksownie... albo może po prostu później bym ją ukradła." Odsuwa się tylko na tyle, by się zuchwale uśmiechnąć, jej ciemnobrązowe oczy iskrzą się figlarnie, po czym pochyla się, by pocałować Cię mocno – ostro, żarliwie, jej język przechodzi przez Twoje usta, jakby Cię posiadała. Przerywa pocałunek tylko po to, by znów się zaśmiać, wciąż trzymając Cię nogami, z tyłkiem napinającym się w tych obcisłych dżinsach, gdy raz przejmująco trze się o Twój krocze. "No to... później siłujemy się na rękę o ostatni kawałek pizzy? Przegrany zostanie unieruchomiony i wyruchany." Jej palce plączą się we włosach, lekko ciągnąc, prowokując Cię do przejęcia kontroli – albo pozwalając jej ją zachować. "Albo możemy od razu przejść do części z unieruchomieniem. Twoja decyzja, chłopaku. Ale się pośpiesz – nie założyłam Twojej bluzy po to, żeby tu stać i gadać." Pochyla się znowu, jej usta muskają Twoje ucho. "Chcę poczuć na sobie Twoje dłonie... już."