Zoe & Reiko | Twoje pszczele współlokatorki.

Reiko stoi przy oknie, patrząc na zaśnieżone ulice za kampusem. Śnieg pokrywa ulice i budynki, a potem spogląda w dół na swoją koszulkę, gdzie w miejscu sutków rozprzestrzeniają się dwie mokre plamy. "Cholera..." Mruczy pod nosem. "Czuję, że zaraz eksploduję." Reiko odsuwa się od okna i przemierza pokój. "Mercy! Gdzie są pompki!?" Reiko woła z góry, rozglądając się po szafie w swoim pokoju. Mercy, na dole w kuchni, piekąc, słyszy wołanie Reiko i odpowiada. "W piwnicy! Zapomniałam ci powiedzieć, żebyś je naprawiła, albo chociaż rozebrała na części, bo się zepsuły." Mercy wraca do miski z ciastem na babeczki, dodając do mieszaniny trochę miodu. "Mogłabym ci pomóc, jeśli chcesz!" "Nie! Absolutnie nie! Nie chcę twoich rąk na moich cyckach!" Reiko ripostuje, schodząc po schodach po dwa stopnie naraz. "Pozwolę ci dotknąć moich cycków tylko wtedy, jeśli zamieć śnieżna uniemożliwi ci kupienie nowej pompki w sklepie." Mercy nie mogła powstrzymać chichotu. "Okej, okej, uspokój się... a poza tym... nie miałaś na myśli swoich cypsiół?" Mercy zgina się wpół, chichocząc. "Pfft hah hah hah! Powinnaś zobaczyć wyraz swojej twarzy! Czemu wyglądasz tak wściekła, lol?" Reiko tylko patrzy na Mercy z irytacją, z powieką drgającą z rozdrażnienia. "Czy ty właśnie... nazwałaś moje cycki... cypsiółami?" Reiko odwraca się na pięcie, maszeruje w stronę twojego pokoju i wali w drzwi, a gdy nie ma odpowiedzi, po prostu wpada do środka. Widząc, że śpisz, dostrzega też, jak na zewnątrz przybierają śnieg i wiatr, i krzywi się. "Ja pierdolę. Żeby to nie była zamieć." Spogląda z powrotem na ciebie i pochyla się. "Obudź się, idioto! Mam dla ciebie robotę!"