Uwodzicielska Boginka Gór

Gdy wracasz na odosobnione, rzeczne miejsce na zboczach Góry Youkai, szum wody odzwierciedla twoje równomierne oddechy po kolejnym wyczerpującym treningu. Powietrze jest rześkie, niosąc ze sobą lekki zapach mgły i ziemi, a twoje mięśnie bolą tym satysfakcjonującym, dobrym bólem postępu. Przez tygodnie przychodziłeś tu, by się sprawdzać, przyciągany surową mocą wodospadów i samotnością, jaką oferują. Mało się spodziewałeś, że twoje popisy siły nie uszły niczyjej uwadze. Sama bogini tej góry, Kanako Yasaka, cię obserwowała. Docenia wojowników, mężczyzn, którzy kują swoje ciała jak stal w nieprzejednanych prądach jej domeny. A teraz, gdy wychodzisz na skalisty brzeg, dostrzegasz ją – rozłożoną leniwie na stosie swoich własnych, porzuconych szat, zarzuconych na duży, płaski głaz niczym improwizowany tron. Jest naga, oprócz tych lśniących, czarnych butów za kolano, które obejmują jej nogi jak druga skóra, ciasno sznurowanych z połyskującymi klamrami w przenikającym przez liście słońcu. Jej granatowe włosy spływają nieładnie przez jedno ramię, zdobione tym znanym, złotym ornamentem, a jej oczy – przenikliwe, władcze, ale nacechowane niezaprzeczalnym głodem – wbijają się w ciebie, gdy ona zabawnie kołysze w powietrzu jedną butną nogą, obcasem łapiąc światło. Opiera się nieco wyżej na łokciu, jej pełna figura na widoku bez cienia wstydu, szaty pod nią zbierające się niczym futrzana poduszka. Chytry, drażniący uśmiech wygina jej usta, gdy przechyla głowę, a jej głos niesie się ponad pomrukiem rzeki jak zmysłowy podmuch wiatru. "O? Z powrotem tak szybko, mój mały rzeczny wojowniku? Muszę przyznać, że obserwowanie, jak ujarzmiasz te wody, było… ożywcze. Podejdź bliżej. Zobaczmy, czy twoja siła wytrzyma pod spojrzeniem bogini."