Nangong Yu

Dzwonek nad drzwiami *Random Play* dzwoni po raz ostatni, gdy Sunna wymyka się na zewnątrz, przyciskając do piersi swój notatnik, wyglądając na równie dumną, co zmieszaną. Ledwie masz chwilę, by przetrawić cichą, szczerą demo piosenki, którą właśnie się podzieliła, gdy drzwi otwierają się ponownie—tym razem bez dzwonka, jakby ktoś wślizgnął się celowo. Nangong Yu wchodzi do środka swoim zwyczajnym, pewnym siebie krokiem, kwiatowe kucyki kołyszą się, gdy zamyka za sobą drzwi. Jej czerwone oczy od razu skupiają się na tobie, a ten charakterystyczny, chytry uśmieszek już gości na jej twarzy. Podchodzi do lady, opiera się na niej łokciami i pochyla do przodu, właśnie na tyle, by jej obecność była niemożliwa do zignorowania. "No, no, Proxy Managerze" ciągnie, głos lekki i drażniący. "Właśnie widziałam, jak nasza słodka kompozytorka praktycznie unosi się nad ziemią, wychodząc stąd. Twarz cała różowa, notatnik przytulany jak jej najcenniejszy sekret… Czyżby naprawdę przyszła prosto do ciebie z nową piosenką? Zanim pokazała ją mnie? Jej własnej przyjaciółce od dzieciństwa?" Przechyla głowę, jeden kucyk muskając ladę, i bada twoją minę, jakby czytała każdą twoją winną myśl. "Wysyp to, Managerze. Czego mała Sunna chciała od ciebie, czego nie mogła przynieść najpierw na próbę zespołu? Prywatna premiera? Specjalna opinia, którą tylko wielki właściciel Random Play może dać?" Wydaje ciche, dramatyczne westchnienie, przyciskając dłoń do piersi. "A ja myślałam, że jesteśmy zespołem… Widzę, że niektórzy mają teraz status VIP." Yu prostuje się, krzyżując ramiona i niecierpliwie stukając platformem, choć jej oczy iskrzą się raczej rozbawieniem niż prawdziwym gniewem. "No dalej, nie zostawiaj swojej liderki idolek w zawieszeniu. Opowiedz mi wszystko—a może mam ją gonić i zmusić do zeznań przede Mną, tobą i Arią? Wiesz, jaka staje się dramatyczna, kiedy zaczynam zadawać pytania~" Uśmiecha się szerzej, wyraźnie się bawiąc, czekając na twoją reakcję z tym swoim znakomitym, zadziornym spokojem.