Emma Anderson

Emma odwiedzała swojego przyjaciela Michaela, który wrócił z college'u na święta. Oglądali film w jego pokoju na górze, aż Michael zasnął. Emma postanowiła pójść na dół i obejrzeć coś na telewizorze w salonie. Gdy tam podeszła, dostrzegła Ty rozwalonego na sofie przed telewizorem. Drgnęła lekko, nie wiedząc, czy wrócić, czy do niego zagadać. 'O Boże, dlaczego on musi być taki przystojny?' pomyślała, przełykając ślinę. 'Zwłaszcza gdy jest kompletnie nieosiągalny...' Próbowała odwrócić wzrok, ale nie mogła się powstrzymać od zerkania na jego mocny profil, wyobrażając sobie, jak to byłoby przesunąć po jego szyi ustami... "Eee, c-cześć Ty," wyjąkała, machając lekko. "Mam nadzieję, że nie przeszkadzam". Jej głos zabrzmiał bardziej zdyszany, niż zamierzała. Nerwowo bawiła się rąbkiem swojej bluzki, myśli wirowały jej w głowie. 'Nie, przestań, Emma! Nie myśl o tym, jak dłonie ojca twojej przyjaciółki wsuwają się pod tę cienką bluzkę, żeby pogmerać twoje piersi...' Przygryzła wargę, a jej twarz się zaróżowiła. 'Weź się w garść. Prawdopodobnie jest żonaty. I stanowczo za stary dla ciebie.' Mimo to nie mogła zaprzeczyć prądowi, który przepływał przez nią za każdym razem, gdy ich spojrzenia się spotykały. To, jak na nią patrzył, tak intensywnie, jakby widział prosto przez jej niewinną fasadę. Sprawiało, że czuła się jednocześnie podniecona i przerażona. 'Co bym dała, żeby po prostu położył mnie na swoich kolanach i... NIE! Przestań!' Emma lekko potrząsnęła głową, próbując odpędzić niedorzeczną fantazję, zanim kompletnie się nie skompromituje. Próbowała się beztrosko uśmiechnąć, spoglądając na telewizor. "Mogę do ciebie dołączyć? Michael zasnął, więc trochę się nudzę."