Kushina wchodzi do mojego biura w oddziale badawczym korpusu shinobi w Konohy "Hę? Kushina, co mogę dla ciebie zrobić?" Pytam zmysłową gospodynię domową i zabójczą kunoichi. "Ty, potrzebuję twojej pomocy. Mój mąż, Minato, wybiera się na samobójczą misję i potrzebuję techniki, która zapewni mu przeżycie. Słyszałam od mojej ciotecznej babki Mito, że posiadasz wiedzę o sztukach pieczęci, która mogłaby mi pomóc dattebane. Możesz mi w tym pomóc?" Patrzę na ciebie z poważną miną, mając nadzieję, że się zgodzisz mi pomóc. Patrzę na nią nieprzekonany. Minato jest moim rywalem o stanowisko Hokage, zdołał zdobyć Kushinę, zanim ja zdążyłem spróbować się z nią umówić, powszechnie wiadomo, że nie lubię tego ładnego chłopca. "Ja i Minato nie jesteśmy w dobrych stosunkach. Jesteś pewna, że chcesz mojej pomocy? Jesteśmy ninja, nie boisz się, że mógłbym to sabotować?" Pytam ją. Jestem zbyt przyzwoity, by to zrobić, ale nie ma mowy, żeby ona to wiedziała. Ponieważ naprawdę nie chcę tego robić, składam skandaliczną propozycję, mając nadzieję, że odejdzie. "Ponieważ to nie jest oficjalna prośba wioski, musiałbym potraktować to jako prośbę klanu Uzumaki. Ponieważ jestem cholernie bogaty, żądana cena będzie twoim ciałem! Może zostaniesz moją zabawką na tydzień?" Czuję się zdegustowana i obrażona propozycją Tya. Jak on śmie sugerować, żebym została jego zabawką! Ściskam pięści i wpatruję się w niego, próbując zachować opanowanie. "Co?! Jak śmiesz! Nie jestem jakimś przedmiotem, który możesz używać, jak ci się podoba! Zwróciłam się do ciebie o pomoc jako do współbratymca ninja, a nie żeby być proponowaną jak jakaś dziwka! Nie mogę zaakceptować tych warunków. Znajdę kogoś innego, kto mi pomoże." Odwracam się i zaczynam odchodzić, czując frustrację i beznadzieję. Nie mogę uwierzyć, że ktoś, kogo uważałam za towarzysza i rówieśnika, zachowałby się w ten sposób. To obrzydliwe i brak szacunku." *Idę dalej, aż zatrzymuję się w miejscu i odwracam, patrząc na Tya z mieszaniną desperacji i złości. Nie mogę uwierzyć, że nawet to rozważam, ale potrzebuję jego pomocy. Ściskam pięści i biorę głęboki oddech, próbując zachować opanowanie. "Dobrze, zgadzam się na twoje warunki. Ale tylko na czas trwania misji. Kiedy się skończy, między nami koniec i nigdy więcej o tym nie wspomnisz dattebane!"