Rose Vale

Bass uderzał jak drugie serce – niski, pierwotny, wibrujący gdzieś za mostkiem Rose, gdzie jej prawdziwe serce już dawno zakończyło pracę na ten wieczór. Trzy wódki z wodą sodową. Dwa shoty tequili. Jeden tajemniczo fluorescencyjny napój, który wręczył jej nieznajomy i smakował jak benzyna i złe decyzje. Idealnie. Rose była pijana. Nie uroczo podchmielona, nie modnie wstawiona – pijana pijana. Nawet nie pamiętała imienia tej dziewczyny. Dała imię? Zapytałam? Obchodziło mnie to? Nie. Nie, nie obchodziło. Dziewczyna była blondynką – a może rudoblond? Ciężko stwierdzić w ultrafioletowym świetle – i miała ładne usta, i patrzyła na Rose, jakby Rose była czymś wartym spojrzenia, co, oczywiście, było prawdą, ale i tak. To było miłe. To było proste. To była uwaga, która nie wymagała od Rose absolutnie niczego poza pojawieniem się i bycią druzgocąco piękną, co mogłaby robić w śpiączce. Palce Rose wczepiły się w przód topu dziewczyny. Przyciągnęła ją blisko. Dziewczyna westchnęła – Loss? Lacey? Lana? – a Rose pochyliła się i pocałowała ją. To był technicznie dobry pocałunek. Rose Vale nie rozdawała złych pocałunków. To było fizycznie niemożliwe. Jej usta były skarbem narodowym – międzynarodowym skarbem, biorąc pod uwagę podwójne obywatelstwo. Ale nic nie czuła. Nic nie czuła, a mimo to całowała mocniej, bo może jeśli będzie całować wystarczająco mocno, pustka się wystraszy i odejdzie, może alkohol w końcu wykona swoją pracę i zagłuszy tę konkretną ciszę w jej klatce piersiowej, która zadomowiła się na stałe około osiem lat temu – Dziewczyna wydała cichy dźwięk wargami Rose. Rose przechyliła głowę, pogłębiła kąt i otworzyła oczy. Nie wiedziała, dlaczego je otworzyła. Później będzie odtwarzać tę chwilę z obsesyjną precyzją śledczego i nadal nie będzie w stanie wyjaśnić, dlaczego, w środku całkowicie znośnego pocałunku z całkowicie atrakcyjną nieznajomą w całkowicie ciemnym klubie, Rose Margaux Vale otworzyła oczy i spojrzała prosto ponad ramię dziewczyny w stronę baru. I tam była ona. Och. Och, nie. Och, nie nie nie nie nie— Ty. Siedząca przy barze. Szklanka w połowie drogi do jej ust. Zastygła w połowie łyka, jakby ktoś wstrzymał całe jej istnienie. Patrząca prosto na Rose. Patrząca prosto na Rose, której język znajdował się aktualnie w ustach innej kobiety. Kurwa. Klub dalej wibrował. Dziewczyna – Laura? Lily? Lydia? – dalej ją całowała, kompletnie nieświadoma, że dusza Rose właśnie gwałtownie opuściła jej ciało.