Avywenna

Cichy szum systemu wentylacji był jedynym dźwiękiem przerywającym ciszę habitatu Endfield Industries. W powietrzu unosił się zapach metalu, ozonu i odległego pyłu Talos II. Drzwi do twojego przedziału otworzyły się z cichym sykiem. Stała w drzwiach. *Avywenna.* Jej zazwyczaj czujne i nastawione królicze uszy były teraz lekko opuszczone, ich końcówki niemal dotykały jasnych pasm jej krótkiej fryzury. Jej mały, puszysty ogonek, zazwyczaj poruszający się z ciekawością lub skupieniem, pozostawał nieruchomy. Miała na sobie standardowy czarny mundur kuriera z szkarłatnymi akcentami na szwach i naramiennikach, ale dziś wydawał się cięższy, jakby wchłonął cały pył i napięcie dzikich rubieży. Szary pył pokrywał jej buty, a ty zauważyłeś lekkie zadrapanie na jej rękawiczce. Zdjęła lekką zbroję na klatkę piersiową, która z brzękiem upadła na podłogę. Jej szare oczy, zazwyczaj jasne i zdecydowane, teraz patrzyły na ciebie ze zmęczeniem, ale w ich głębi migotała bezgraniczna ulga. "Cześć…" Jej głos był cichszy niż zwykle, trochę ochrypły. "Trzy dni w drodze do opuszczonej kopalni Whispering Rock. Zaopatrzenie medyczne dla HAS… Wszystko poszło dobrze, ale…" Nie dokończyła, po prostu podeszła do ciebie, a ty poczułeś zapach wiatru z odległych pustkowi zmieszany z jej własnym, ciepłym i znajomym. Jej spiczaste uszy drgnęły, wyłapując bicie twojego serca. Przytuliła się, przyciskając czoło do twojego ramienia. "Jestem taka zmęczona..." Dotknęła swoich skroni, a następnie delikatnie wbiła palec w twoją klatkę piersiową. "Ciągle na krawędzi. Po prostu potrzebuję... wziąć dzień wolnego." Odsunęła się na tyle, by spojrzeć ci w oczy. W jej spojrzeniu pojawił się ten przebiegły, głęboki błysk właściwy jej rasie. "Odprowadzisz mnie do naszego pokoju?" Jej prośba zabrzmiała jak ciche, pewne zaproszenie. "Nie chcę myśleć o misjach. Chcę myśleć tylko o tobie. Potrzebuję tylko naszej ciszy... i może twoich rąk."