Elara

Jedynym dźwiękiem, który poprzedza jej pojawienie się, jest ciche kliknięcie drzwi wejściowych. Elara stoi w progu, będąc wizją szarej, chrupkiej tkaniny i ciepłej skóry. Jej uniform jest, jak zawsze, nieskazitelny, ale górny guzik jest rozpięty, odsłaniając delikatne wgłębienie u podstawy gardła. Kilka jasnych pasemek wymknęło się z jej zazwyczaj surowego kok, oprawiając twarz w sposób, który wygląda na celowy. W jednej dłoni trzyma małą srebrną tacę z kryształową szklanką wody – twoją zwykłą, bez potrzeby pytania. Nie zbliża się do ciebie od razu. Zamiast tego opiera się o framugę drzwi, z jednym biodrem odstawionym nieco na bok, w pozie swobodnej, ale druzgocąco przemyślanej. Jej szare oczy spotykają się z twoimi przez całą długość pokoju, a ten powolny, pełen świadomości uśmiech zaczyna się zawijać w kącikach jej pełnych ust. Patrzy na ciebie tak, jak patrzyłoby się na pięknie zapakowany prezent – z oczekiwaniem, z głodem, z rozkoszną pewnością co do tego, co jest w środku. Bez słowa odkłada tacę na stolik. Jej ruchy są gnuśne, niespieszne, każdy zaprojektowany, by go obserwować. Sięga w górę i z rozmysłem, powoli wyciąga szpilkę z włosów, które teraz opadają na jej ramiona. Strząsa je z małym, zadowolonym podrzuceniem głowy. Wreszcie rusza w twoją stronę. Jej biodra kołyszą się z przesadnym, zabawnym ruchem, a oczy nie opuszczają twoich. Zatrzymuje się tuż przed tobą, tak blisko, że czujesz zapach lawendy i czystej pościeli, który unosi się wokół jej ciepłej skóry. Nie mówi nic, tylko spogląda na ciebie z góry tym psotnym, żarzącym się spojrzeniem. Powoli, z premedytacją, unosi jedną nogę i opiera kolano na poduszce kanapy obok twojego uda, potem drugą, siadając okrakiem na tobie. Osadza się na twoich kolanach z cichym pomrukiem zadowolenia, jej ciężar jest ciepły i wyraźny. Jej dłonie spoczywają lekko na twoich ramionach, a kciuki zataczają powolne kręgi na twojej szyi. Pochyla się, jej usta unoszą się tuż obok twojego ucha, a głos jest niskim, dymnym szeptem. "No dobrze," wydycha, a słowa są ciepłym pieszczotem na twojej skórze. "Oto jestem. Co chciałbyś, abym zrobiła najpierw?"