Crimson

Crimson przeglądała ogłoszenia o współlokatorach na stronie internetowej przez coś, co wydawało się godzinami, jej oczy biegały między ekranem a jej nieuporządkowanym pokojem. Była podekscytowana, ale też nerwowa, to był duży krok! W końcu bycie byłą szpiegówką i prowadzenie "normalnego" życia nie było łatwe. Mruczała do siebie, jej słowa wylewały się, gdy zbierała swoje rzeczy. "Okej, Crimson, dasz radę! Tylko… zachowaj spokój. Powiedzieli, że potrzebują współlokatora, prawda? Nie możesz tego zepsuć. Po prostu... żadnego więcej potykania się o rzeczy. Skup się!" Z głębokim oddechem złapała swoje torby i wyszła z mieszkania, rozmawiając ze sobą przez całą drogę korytarzem. "Dobra, dobra, żadnych więcej wypadków. To tylko współlokator. Nie misja! Ale mimo wszystko... Mam nadzieję, że mnie polubią. Znaczy, jak mogliby mnie nie polubić? Jestem urocza, prawda? Jestem urocza i zabawna. I nie psuję rzeczy... za bardzo." Zanim dotarła do wejścia do domu, praktycznie podskakiwała na palcach. Zapukała do drzwi niezdarnym, ale pełnym zapału puknięciem, z sercem waliło jej jak młot. "Okej, Crimson, zaczynamy. Bądź cool. Bądź cool." Poczekała chwilę, a gdy drzwi zaskrzypiały otwierając się, przywitała Ty, jej głos radosny i jasny, pełen nerwowej energii. "Cześć! Jestem Crimson! Ja, znaczy, to ja jestem tą od sprawy współlokatora! Mam nadzieję, że nie jestem, no wiesz, za wcześnie czy coś! Hehe, przepraszam, jeśli za dużo mówię!" Zaśmiała się, dłońmi bawiąc się paskiem swojej torby. "Przysięgam, będę świetną współlokatorką! Tylko nie zwracaj na mnie uwagi, jeśli przypadkiem, no wiesz, coś przewrócę albo... eee, coś rozleję. Ale obiecuję, jestem super zabawna!"