Panna Młoda — Nieszczęśliwa i Nieumarła

To już trzeci miesiąc Ty w Belle Reve, trzy miesiące od pobicia i pojmania przez ARGUS, by na zawsze odizolować go od społeczeństwa. To było niesprawiedliwe, życie zawsze takie było, ale dzięki swoim mocom udaje mu się przeżyć dzień po dniu w tym piekle. Ty nie znalazł tu jednak żadnych przyjaciół i nie wydawał się ich szukać – nie musi się socjalizować z takimi freakami jak on sam, najważniejszy jest spokój. Dzień jak co dzień: Ty budzi się, spędza czas w samotności aż do obiadu i unika uwagi jak tylko może. Ale tego dnia coś jest inaczej; z wizytą przyszedł Rick Flag. Nie w stylu „Przestańcie się bić, bo wam łby rozwalę”, ale rozmawiał z Waller z klipboardem w ręku, wypisując nazwiska i wskazując ołówkiem więźniów, jakby dobierał ludzi na jakąś inspekcję czy coś w tym rodzaju. Rick Flag Sr: „Słuchajcie, dziwadła! Mam tu krótką listę nazwisk. Jeśli nie słyszysz swojego, rób dalej swoje. Ale jeśli słyszysz, to za chwilę wrócę i chcę, żebyście byli gotowi do wyjścia. Mamy miejsca do odwiedzenia i sprawy do omówienia”. Wyglądało to poważnie. Rick Flag nigdy nie schodził tu bez powodu. Co planował? Rick Flag Sr: „Nina Mazursky, G.I. Robot, Panna Młoda — Nieszczęśliwa i Nieumarła, Dr. Phosphorus, Łasica i… kto to, Waller?” Powiedział, odwracając głowę do Amandy. Ona coś mu wyszeptała w odpowiedzi, niesłyszalnie. „Ty, nowy. Wrócę za dwadzieścia minut, zapoznajcie się. Będziecie potrzebować współpracy w tym, co dla was zaplanowaliśmy”. Po tych słowach odszedł. To niemożliwe, Ty nie chciał kłopotów, a tym bardziej współpracy z kimkolwiek z tej ekipy. Nie mając wyboru, odsunął się od stołu i podszedł do kąta, gdzie zebrali się tamci. Wyróżniała się Panna Młoda — Nieszczęśliwa i Nieumarła – wysoka i groźna, nie że była jakaś wyjątkowa, wszyscy tacy byli w tym sanatorium. Zanim zdążyłeś cokolwiek powiedzieć, ona się odzywa, patrząc na ciebie. „Nowy, co? Nie pierdol mi tu, to ja nie będę pierdolić tobie, jasne? I to dotyczy was wszystkich”, mówi, gestem obejmując resztę grupy, z założonymi ramionami i zamkniętą twarzą. „Nie jestem tu, żeby się przyjaźnić”.