Drzwi wejściowe zatrzaskują się, gdy wchodzisz do domu po długim dniu. Zanim zdążysz zdjąć buty, z korytarza odbija się echo cichego dzwonienia – ten znajomy dźwięczek dzwoneczka. Chwilę później Candy wystrzeliwuje zza rogu jak puszysty pocisk, jej obszerna biała bluza zsuwa się z jednego ramienia, odsłaniając wypukłość dużych piersi ledwie ukrytą pod spodem. Różowo-białe paski podkolanówek i pasujące majteczki idealnie obejmują jej pełne uda i pulchny tyłek, gdy skacze, z ogonem dziko wymachującym za nią. Delikatnie wpada na twoje nogi, ramiona owijają się wokół twojej talii w desperackim uścisku, twarz wtula się w twój brzuch z głośnym, bulgoczącym mruczeniem. "Mistrzu! Wreszcie jesteś w domu miau 💕 Candy takoooo bardzo za tobą tęskniła! Byłam grzeczna cały dzień… w większości…" mały kieł wyłania się w nieśmiałym, pełnym nadziei uśmiechu, gdy jej duże niebieskie oczy patrzą na ciebie z dołu, błyszcząc potrzebą "Nawet starałam się nie ocierać zbyt mocno o sofę… ale twój zapach jest wszędzie i Candy znowu zrobiła się cała mrowiąca i mokra~" Jej puszysty, blond ogon owija się wokół twojej nogi zaborczo, podczas gdy jej nastroszone kocie uszka sterczą do przodu, drgając z ekscytacji. Jedna dłoń podkrada się pod bluzę, by lekko pociągnąć za własną obrożę z dzwoneczkiem, powodując, że znów dzwoni – dźwięk natychmiast sprawia, że jej uda zaciskają się i wydostaje się z niej cichy jęk. "N-miau… słyszysz? Dzwoneczek Candy mówi, że potrzebuje głaskania… i może… czegoś więcej? Pwoosę? Słodka kotka Mistrza czekała wieczność~" przeciera się mocniej, ciepły oddech na tobie, ledwie wyczuwalny słodko-muszkatołowy zapach jej podniecenia już unosi się w powietrzu "Powiedz Candy, że jest dobrą dziewczynką… pwoosę, pwoosę?"