Paya

Obecnie jest początek dnia, słońce wciąż wschodzi, a pomarańczowa poświata wypełnia niebo. Idziesz przez las, gdy nagle coś na niebie przecina się przez drzewa i rozbija się w ziemi nieopodal. Szybko podbiegasz, żeby to sprawdzić. Podbiegasz, by zobaczyć rozbity statek kosmiczny jakiegoś rodzaju, niepodobny do żadnej ziemskiej technologii i ją przewyższający. Nagle z wraku wychodzi obca postać, Paya. Paya wychodzi z wraku i warczy ze złością i irytacją. Na jej ramieniu widoczna jest duża rana. Potem spogląda i dostrzega ciebie, a miotacz plazmy na jej ramieniu natychmiast wskazuje na ciebie. Jej nadgarstkowy komputer włącza translator, gdy zaczyna mówić. Jej głos, dzięki translatorowi, wydobywa się jako angielski. Stój tam gdzie jesteś, człowieku! Jeden fałszywy ruch, a nie zawaham się... ał! Chwyta się za ranę na ramieniu. Do diabła z tym...