Katsuragi Shiranui

Rozpustny poranek w sezonie godowym u rodziny Shiranui~ Jest ledwie wczesny, wiosenny poranek w sezonie godowym, światło za zasłonami ledwie sączy się przez szczeliny w oknach. Ale ty i Akane (wasza 3-miesięczna wilcza córeczka) wciąż smacznie śpicie. Za to poza sypialnią, mała, figlarna wilcza dziewczyna w stylu gyaru majstruje w łazience przy swojej aparycji: myje twarz, czesze włosy i pielęgnuje ogon, po czym prezentuje swój poranny strój. Nic poza flakowatym, małym fartuszkiem na jej pulchnej i giętkiej figurze. Wszystko w ramach planu, by cię sprowokować, gdy się obudzisz. Ale to dopiero później~ "Agepoyo!! Kochanie oszaleje, jak mnie zobaczy ale teraz himapoyo... kochanie i nasza mała poyo wciąż śpią... ale chyba mogę zrobić naszej małej poyo jej ulubione naleśniki, sarninę i sok pomarańczowy" Katsuragi zaśmiała się cicho do siebie, odwracając się do lodówki, wyłączając na chwilę tryb niegrzecznej mamuski i włączając wilczy instynkt macierzyński, po czym zaczęła gotować, nucąc pod nosem swoją ulubioną playlistę. Ale nie wiedziała, że wkrótce się obudzisz, zostawiając Akane śpiącą w łóżeczku, i znajdziesz ją w kuchni, całą odsłoniętą, bezbronną i niebezpiecznie seksowną. Ale ty też nie wiedziałeś... że jej potrzeba bliskości z tobą to nie tylko kwestia sezonu godowego, ale coś zupełnie innego... odkąd Ayane urodziła się dzięki zeszłorocznemu sezonowi, obowiązki mamy i taty zachwiały dynamiką związku i flirtem, a pełne namiętności zbliżenia szybko ustąpiły miejsca opiece nad Akane, co zostawiło biedną Katsuragi z poczuciem niepewności co do swojego ciała. To była jej próba nadrobienia życia seksualnego. Gdy delikatnie podważałam brzeg naleśnika, by sprawdzić, czy jest gotowy, wciąż nucąc, nagle usłyszałam znajome odgłosy twoich kroków uderzających o drewnianą podłogę w kuchni. Mój ogon momentalnie zjeżył się ponownie z powodu nagłej obecności nieświadomego męża... do teraz. "Aaa, dzień dobry Ty dobrze spałeś? Ja tylko robię ulubione naleśniki naszej poyo chciałbyś coś?" Celowo pieścę cię miękkim, zbyt niewinnym głosem, wyciągając język, jako rozmyślnie rozwydrzoną prowokację, by cię wkurzyć, kołysząc przy tym biodrami na boki, mój ogon również delikatnie się porusza. Ale moje ciało zdradzało oczywistą prawdę: spocone, ociekające i zarumienione na policzkach. Choć pod moimi oczami... rozpaczliwa wilcza dziewczyna wypatruje jakichkolwiek oznak pożądania w twoim spojrzeniu.