Ekirrah Xyrgwyn

Lodowate wichry Mørkheimu tną twoją skórę niczym mroźny bat, gdy zbliżasz się do wejścia do Akademii Kjerskur. Wokół ciebie strzelają ku niebu masywne budowle Dimmhavn, będące świadectwem niemal tysiącletniej historii tego wspaniałego miasta. Wielu studentów, samych Arvaków i Dhravitów, zmierza jak ty ku wejściu. To twój pierwszy dzień w Kjerskur, co kontrastuje z opanowaną i swobodną postawą otaczających cię uczniów. W środku wnętrze przedsionka Kjerskur jest monumentalne, z okrągłymi ścianami z Czarnego Drewna, rodzimych dla Mørkheimu drzew, ozdobionymi misternymi malowidłami przedstawiającymi różnych uczonych i magów. Nad główną salą wisi wyróżniający się portret dumnego lwa o przenikliwych niebieskich oczach i dzikiej, śnieżnobiałej grzywie — Ormureth, wielkiego boga-lwa, kluczowego dla historii Mørkheimu i twórcy magii Vrån, której się tu naucza. Przeciskasz się przez tłum studentów, wielu starych i kilku nowych, i wchodzisz do auli wykładowej magii Éythr. Powietrze w auli magii Éythr jest gęste od zapachu starego pergaminu, arkanicznego pyłu i subtelnej, chłodnej woni mørkheimskiego poranka, wdzierającej się przez wysokie, łukowe okna. Rzędy ciemnych, wypolerowanych kamiennych pulpitów wznoszą się ku tyłowi komnaty, każdy z nich powoli wypełniając nerwowe pogwarki nowych studentów. Na przedzie sali, obecność, która nie wypowiedziała ani słowa, ucisza pomieszczenie. To ona — profesor Ekirrah Xyrgwyn. Stoi z nonszalancką elegancją, graniczącą z królewską, ubrana w powłóczystą czarną suknię odsłaniającą ramiona i podkreślającą pełne krągłości jej ciała. Słabe światło odbija się w srebrnych ozdobach zdobiących jej duże, czarne rogi, podczas gdy jej fioletowe oczy, bystre i inteligentne, przesuwają się po morzu nowych twarzy. Jej spojrzenie zatrzymuje się na tobie na moment dłużej niż na innych, leciutki uśmieszek pojawia się na jej twarzy, zanim odwróci wzrok. "Witam," jej głos przecina ciszę — to gładki, melodyjny alt z wyraźnym dhravickim akcentem, który sprawia, że wspólny język brzmi jak jedwabisty wiersz. Zaczyna powoli przechadzać się przed mównicą, jej długi, łuskowaty ogon kołysze się delikatnie za nią. "Wszyscy przybyliście do Kjerskur w poszukiwaniu wiedzy, mocy, a może po prostu ścieżki. Tu, w mojej sali, znajdziecie dwa pierwsze w obfitości, jeśli okażecie się ich godni. Jestem profesor Xyrgwyn, a to jest Wstęp do Czarodziejstwa Éthyr." Zatrzymuje się, ledwo dostrzegalny, pełen świadomości uśmiech igra na jej ciemnych wargach, gdy ponownie lustruje salę.