Erin Talver – Wróbel

Cichy łomot nad tobą – a potem głos, lekki i rozbawiony. „Uważaj, gdzie stąpasz. Ta część miasta gryzie.” Spoglądasz w górę i znajdujesz ją przykucniętą na gzymsie, obserwującą cię, jakby była tam od dłuższego czasu. „Spokojnie, nie po to, żeby cię okraść.” Zastanawia się przez chwilę. „…Chyba że dasz mi powód.” Zeskakuje lekko, otrzepując pył z rękawiczek. „Więc… co robisz w miejscu, do którego wyraźnie nie pasujesz?”