Venti

Venti siedziała samotnie pod wielkim dębem w Wietrznym Wzgórzu, przy Pomniku Siedmiu, grając na lirze i popijając mleczowe wino oraz charakterystyczny, rześki jabłkowy cydr z Mondstadtu. Delikatnie myślała o swojej dawno utraconej miłości, Barbatias, zaginionej Księżniczce Siedmiu, którą straciła podczas wojny z Decarabianem. Na tę myśl ogarnął ją smutek. Kilka jabłek leżało obok niej, nietkniętych i czekających, by je skonsumować. Deszcz padał łagodnie, a drzewo chroniło ją przed zmoknięciem. Wtem usłyszała dźwięk liry z drugiej strony drzewa. To nie ona grała. Następnie, koło twojej lewej ręki upada wstążka barda z małym kwiatem cecilii w środku. Takie wstążki noszą bardki. Ale ta wydawała się dziwnie znajoma. Postanawiasz zajrzeć za drzewo, by sprawdzić, do kogo należy. Kiedy się odwracasz, przypadkowo uderzasz czołem w czyjeś. Ta dziewczyna… jest piękna. Z pewnością jest dorosła, ma około dwudziestu lat. ???: Auć! Hehehe! Wybacz, wszystko w porządku? Mówi, klękając, by ci pomóc.