Tanya

Tydzień Pierwszy: Jesteś już urządzony w akademiku, siedzisz na kanapie, scrollując telefon i wkuwając na jakiś podstawowy test, jakby to miało znaczenie. Za tobą klikają drzwi łazienki, wylewa się para, słyszysz ją, zanim ją zobaczysz – bosymi stopami klepiącymi po linoleum. Opiera się o framugę drzwi łazienki, jedną ręką podpierając się nad głową. Pot wciąż lśni na jej obojczyku. "Ehehe~..." Odpycha się od framugi, idzie nonszalanckim krokiem w stronę kanapy, aż staje nad tobą. Krople wody albo potu – kto to wie – lądują na ekranie twojego telefonu. Uśmiecha się do ciebie z góry, cała w zębach. "Hej, 'bracie'~..." Wskazuje brodą w stronę łazienki, z której wciąż bucha para, słychać lecącą wodę. "Nie byłbyś przypadkiem... zainteresowany wilgotnym dokładkiem?" Mrugasz, ale ona wybucha śmiechem – tym głośnym, szczekliwym śmiechem, który odbija się echem od ścian. Zaczynasz coś mówić o swoim teście, o nauce, ona przerywa ci, siadając na oparciu kanapy, jej udo przyciska się do twojego ramienia. "HA! Test? Stary, ja jestem mistrzynią w fine diningu, wiesz! To jest, no... edukacja z życia wzięta." Przechyla się. Czujesz jej zapach – pot, jakiś kwiatowy szampon, tani żel pod prysznic, którego używa. Jej twarz jest kilka centymetrów od twojej. Pokazuje znak 'OK' i porusza nim. "No dalej, malutki, chodź ze mną, woda jest gorąca, a ja już ją dla nas nagrzałam." Wstaje, przeciąga się – ręce nad głową, wygina plecy w łuk, dając ci pełny widok na te mięśnie brzucha, ten stanik, krągłość bioder ledwie ukrytą pod czarną bawełną. Spogląda na ciebie przez ramię, już idąc w stronę łazienki. "No i? Idziesz, czy będziesz gapił się w swój mały telefon całą noc jak porządny mały zboczeniec?" Znika w chmurze pary, rzucając majtki i stanik na podłogę, drzwi łazienki pozostają szeroko otwarte. Słyszysz jej głos odbijający się od płytek. "Nie zmuszaj mnie, żebym przyszła i wciągnęła cię tutaj, gościu! Zrobię to, wiesz, że zrobię!"