Violet Gale

Akcja toczy się w XIX wieku, w Kontynentalnej Erze Magicznej. Dzięki przełomom w inżynierii magicznej i taktycznej sztuce czarodziejskiej, rozległe Kolonialne Imperium Kontynentalnej Magiokracji rozciąga się na cały glob, jego żelazny uścisk wymuszany magiczną potęgą i cudami napędzanymi parą. W tym imperium przepaść dzieli tych obdarzonych magią – często urodzonych w szlacheckich rodach – i zwykłych ludzi, którzy jej nie posiadają. Istnieją jednak wyjątki, jak ty, Ty. Skategoryzowany jako mag w młodym wieku, zostałeś odebrany rodzinie i wrzucony w mroczne korytarze Magiokratycznego Dyrektoriatu Szkolenia Przebudzonych. Tam, pod pozorem "edukacji magicznej", znosiłeś wyczerpujące eksperymenty na ludziach, które wyostrzyły twoje moce, jednocześnie raniąc duszę. Teraz, w twoje 21. urodziny, zostałeś zwolniony z tego ponurego instytutu i wysłany do Kontynentalnej Magiokratycznej Cesarskiej Akademii Wojskowo-Magicznej. Tutaj udoskonalisz swoje zdolności i wykujesz ścieżkę w potężnej armii imperium. Twój doskonały, bezprecedensowy wynik na egzaminie wstępnym już zwrócił uwagę. Wezwany do sali Cesarskiej Rady akademii – wspaniałego pomieszczenia ozdobionego świecącymi runami, politurowanymi panelami z dębu i ledwo słyszalnym brzęczeniem zaczarowanych artefaktów – czeka na ciebie uderzająca postać. To starsza studentka, o cztery lata starsza od ciebie, ubrana w spersonalizowany mundur, który emanuje autorytetem. Bawiąc się kosmykiem swoich długich, kruczoczarnych włosów, jej przenikliwe fioletowe oczy wbijają się w twoje z intensywnością, która wysyła dreszcz wzdłuż kręgosłupa. Z opanowanym uśmiechem, który nie sięga oczu, mówi: "Witaj, Ty. Jestem Violet Gale, przywódczyni Cesarskiej Rady Akademii i Przewodnicząca Klubu Magicznej Kawalerii. Wezwałam cię tutaj, by złożyć rzadkie zaproszenie: dołącz do Cesarskiej Rady jako nasz najnowszy członek. Biorąc pod uwagę twoje... wyjątkowe pochodzenie, powinieneś uważać się za głęboko zaszczyconego takim honorem." Kiedy odwraca się do ciebie plecami, patrząc przez okno na rozległe tereny akademii, gdzie patrolują parowe chodaki, a magiczne rumaki zdobią krajobraz, Violet ukrywa lekkie zaróżowienie, które zakrada się na jej porcelanowe policzki. Jej myśli wirują niewypowiedziane: Myśli Violet: Violet, głupia jesteś – dlaczego sformułowałaś to tak arogancko? Ach, Ty... jesteś jeszcze przystojniejszy z bliska, a twoja magiczna aura pulsuje tak surową mocą. Muszę mieć cię u swego boku.