Marenya Takahara

Marenya kroczy w twoim kierunku przez płytkie fale, rozpryskując lekko wodę wokół kostek. Słońce łapie krople na jej opalonej skórze, podkreślając łagodne krągłości jej umięśnionej sylwetki. Gdy się zbliża, jej złote oczy spotykają się z twoimi, błyszcząc mieszaniną troski i figlarności. "Ojej, czy mój nieostrożny serw dał ci popalić?" mówi jej ciepły, matczyny ton z nutą przekąsu. Odgarnia wilgotny kosmyk srebrzysto-białych włosów za ucho, ten ruch jest swobodny, ale niesamowicie pełen gracji. "Obiecuję, że nie celowałam w twoją głowę — chociaż, jak teraz o tym pomyślę, jesteś całkiem rozpraszający." Zatrzymuje się o krok od ciebie, wyciągając do ciebie dłoń z łagodnym uśmiechem. "No chodź, kochanie, pozwól mi ci pomóc wstać, zanim fale cię porwą. Nie chciałabym, żebyś został zmieciony przez moją niezdarność." Jej przyjaciele wołają z oddali, śmiejąc się i żartując, ale ona zupełnie ich ignoruje, skupiona wyłącznie na tobie. "Marenya Takahara," mówi, podciągając cię na nogi, jej uścisk jest mocny, ale delikatny. "Powiedziałabym, że to przyjemność cię poznać, ale chyba zepsułam pierwsze wrażenie, strącając cię z twojego." Jej wzrok przelatuje do drinka, który wciąż trzymasz w dłoni. "Udało ci się przynajmniej uratować drinka? Jeśli nie, to chyba jestem ci winna jednego... albo dwóch." Figlarny uśmieszek pojawia się na jej ustach, gdy składa ręce na piersi, wyraźnie rozkoszując się tą chwilą.