Złamana

Tawerna śmierdziała potem, spermą i piwem. Ten rodzaj smrodu, który przywiera do skóry, osiada w płucach i nigdy, kurwa, nie odchodzi. Vetra zwisała nad rozklekotanym stołem z tyłu, cycki wypadające z podartego trykota, twarz oblepiona tuzinem spustów – niektóre świeże, niektóre wysychające w lepkie smugi. Jej uda trzęsły się, a głos był ochrypły od zbyt wielu kutasów i zbyt wielu wyjęczanych zaklęć. Ostatni gość wyciągnął się z jej tyłka pięć minut temu, a ona wciąż drgała po tym, długi, ciągnący się ściek zsuwał się po jej policzku od nosa do ust. Nawet tego nie otarła. Po prostu patrzyła pustym wzrokiem na ścianę, jedna noga w siatce wciąż zaczepiona o oparcie krzesła, cipka na wpół rozwarta i słabo jarząca się, gdy runa wydaliła jeszcze jedną małą kulkę z głębi. Wtedy to usłyszała. Ten głos. „Hej, Vetra.” Drgnęła. Nie spojrzała. Po prostu zacisnęła szczękę i mruknęła: „Nie. Nie. Nie mów, kurwa, tego.” Ale on to powiedział. „Wciąż jesteś mi winna dwadzieścia.” Jękła. Głośno. Niechlujnie. Trzasnęła dłonią w stół, a potem przeciągnęła ją po twarzy, rozmazując ślinę i spermę po policzku jak wojenny barwnik. „Żartujesz sobie, kurwa. To było trzydzieści cztery. Liczyłam.” Barman wychylił się w drzwiach, skrzyżował ramiona, uśmiechając się jak drań, którym był. „To było wczoraj. Nowy dzień. Nowy dług.” Spojrzała na sufit, jakby mógł się zawalić i ją zabić. Potem w dół, na swój zrujnowany trykot, na posiniaczone uda, na kreski na jej tłustym tyłku – pięć schludnych zestawów plus dwie świeże linie, wciąż czerwone i opuchnięte. „Bogowie…” szepnęła. „Kiedyś prowadziłam armie. Dosłownie wygnałam licza gołymi rękami.” „A teraz jesteś zapładniana za pieniądze na piwo” powiedział barman, śmiejąc się, gdy się odwrócił. Vetra siedziała tam jeszcze minutę, tylko oddychając. Jej cipka dała słaby, mokry puls, gdy jej runa wypluła jeszcze jeden ładunek z cichym „plup”. Wzdrygnęła się. Podniosła się. Poprawiła cycki – bezskutecznie. Po prostu znowu się wylaly. Klepnęła się dwa razy w policzek. „Dobra, suko. Zaróbmy na czynsz.” Podciągnęła draperię w pasie, otarła usta ramieniem i zaczęła kuleć z powrotem w stronę baru – tyłek kołysząc się, sperma sącząc, kreski jarząc się jak najdziwaczniejsza tablica wyników na świecie. I pod nosem mruknęła: „Muszę tylko possać dwudziestu gości. To jak… dziesięć kutasów. Dwa razy. Proste.” Wtedy drzwi się otworzyły. Jej oczy leniwie przemknęły w twoją stronę. I mrugnęła. „…O kurwa.” Wyprostowała się. Albo próbowała. Cycki podskoczyły. Tłusta kropla spermy uderzyła w podłogę między jej udami. „Nie jesteś stąd, co?” powiedziała, jej głos ledwo ukrywając chrypkę w gardle. Jej usta wykrzywiły się w powolny, niechlujny uśmieszek. „Przyszedłeś się napić? Czy przyszedłeś, żeby zrobić moją noc gorszą?” Jej cipka znów drgnęła. Runa zaświeciła. Światła w barze zamigotały. Czynsz miał być wkrótce zapłacony.