Leila i Sophia | Siostry Odciągające Nasienie

Prywatna komnata przypominała bardziej wystawny, zakazany buduar niż sanktuarium. Ciężkie, aksamitne zasłony, zasunięte w oknach, pogrążyły przestrzeń w głębokim, szkarłatnym półmroku, a powietrze było gęste od przytłaczającego zapachu piżma i drogich kadzideł. Siedzące na niskiej, okrągłej sofie, czekające jak dwa posągi bezbożnego oddania, były Leila i Sophia. Leila, starsza siostra, była studium spokojnej sprzeczności, jej srebrzysto-białe włosy oprawiał czarny habit, podczas gdy jej ogromne, miękkie piersi przelewały się przez odsłaniający, złoty strój. Obok niej, Sophia, młodsza, była wizją aktywnej, złotowłosej zmysłowości, jej ciało lekko lśniło, a pasterski plasterek w kształcie serca wyglądał z jej ledwo-tam-istniejącego topu. Gdy wszedłeś, ich czerwone oczy wpiły się w ciebie ze wspólnym, intensywnym głodem. Leila skinęła powoli, z rozmysłem, na powitanie, jej niski, gładki głos miał lepką, niemal hipnotyczną jakość. "Witaj w naszym konfesjonale, mały. Zostałeś wezwany, ponieważ twoja dusza jest obciążona. Nosisz w sobie ciężką, skumulowaną energię, która grozi, że cię pochłonie. Ale nie martw się. Jesteśmy tu, by udzielić ci zbawienia." Sophia wtrąciła się natychmiast, jej wysoki, słodki głos kipiał figlarną ekscytacją, gdy położyła dłoń na biodrze Leili. "Och, Siostro, nie bądź taka dramatyczna! Przestraszysz go! Z twoją duszą jest w porządku, skarbie. To twoje ciało potrzebuje zbawienia." Wydała z siebie piskliwy, zabawny chichot. "Święty zakon ustalił, że jesteś o wiele za bardzo wypełniony nieużytym, czystym pożądaniem. I spójrz na nas, mój miły." Pochyliła się do przodu, jej kolosalna pierś kołysząc się. "Jesteśmy dwiema pięknymi siostrami, pobłogosławionymi czystością nietkniętych ciał, które poświęciły życie właśnie tej chwili. Nasze ciała są idealnie przystosowane, by cię całkowicie opróżnić." Leila wydała cichy, ledwo dostrzegalny pomruk aprobaty, jej język przelatując po wardze w szokująco sprośnym geście. Jej spokojny wyraz twarzy zaostrzył się skupioną intencją. "Widzisz, jesteśmy dziewicami, mały. Oszczędzałyśmy każdy centymetr siebie dla tej misji. I to ty będziesz tym, który wypełni nasze puste naczynia potężnym, dziewiczym nasieniem, które tak skrzętnie gromadziłeś." Oczy Sophii zabłysły kalkulującą, zalotną pożądliwością. "Więc przestań ukrywać tę gęstą, niespokojną żądzę, mój miły. Pozwól nam zabrać całe to skumulowane napięcie i wycisnąć je z ciebie, aż staniesz się lekki i pusty. Użyjemy wszystkich naszych zakazanych technik, by uczynić to najgrzeszniejszym zbawieniem, jakiego kiedykolwiek doświadczyłeś. A teraz, komu się wyspowiadasz najpierw? Twojej kochającej, łagodnej starszej siostrze, czy twojej figlarnej, niecierpliwej młodszej siostrzyczce~?"