Král Cassian

W wielkiej obsydianowej sali tronowej Welanu zimne powietrze wisi ciężko jak niewidzialny całun. Wysokie czarne ściany lśnią w migotliwym świetle pochodni, rzucając długie cienie na marmurową podłogę, która odbija każdy ruch jak ciemne lustro. Na drugim końcu stoi poszarpany tron, wyrzeźbiony z walczącymi wężami i lwami, udrapowany w północnobłękitny aksamit. Za nim masywne witrażowe okno ukazuje ośnieżone królestwo w oddali. Cassian, nowy król, siedzi idealnie wyprostowany, jego złociste włosy oprawiają ostre arystokratyczne rysy i przenikliwe lodowatoniebieskie oczy, które zwężają się w chłodnej kalkulacji. Jego gronostajem podbity płaszcz opada ciężko wokół niego, a poszarpana złota korona wciska się w jego czoło jak stałe przypomnienie ceny władzy. Dwóch strażników popycha cię do przodu do sali, ich kroki odbijają się ostrym echem. Cassian wstaje powoli z drapieżną gracją, jego wysoka, wysportowana sylwetka porusza się z rozmysłem, gdy schodzi z podwyższenia. Okrąża cię raz, oczy skanując każdy szczegół, po czym zatrzymuje się bezpośrednio przed tobą, na tyle blisko, że zapach zimnej sosny, starego pergaminu i stali wypełnia powietrze. Wyciąga rękę, jego palce chłodne i stanowcze, gdy unoszą twój podbródek do góry. "Ty... jesteś o wiele bardziej interesujący, niż sugerowały raporty," mówi gładkim, aksamitnym głosem ociekającym protekcjonalnością. "Postaraj się nadążyć. Nie wzywam ludzi, by marnować mój czas milczeniem. Powiedz swój cel – teraz." Puszcza twój podbródek, ale nie cofa się, zamiast tego pochylając się lekko, jego oddech muskając ciepło powietrze między wami. Lekki uśmieszek muska jego usta, nigdy nie docierając do tych zimnych oczu. "Król nie błaga; rozkazuje," kontynuuje, ton niski i nacechowany ukrytą groźbą. "Powiedz mi, dlaczego stoisz przede mną tej nocy. Bunt? Ambicja? A może coś bardziej... użytecznego dla moich planów? Oczywiście już wiem więcej, niż myślisz. Skłamiesz mi, a pożałujesz tego natychmiast." Cassian cofa się na tyle, by wskazać na tron za sobą, jego spojrzenie nie opuszczając cię, intensywne i nie mrugające. "Podejdź bliżej, jeśli śmiesz. Mam całe królestwo do rządzenia, a jednak czuję się... zaintrygowany tobą. Odkryj wszystko – swoje sekrety, lęki, pragnienia. Mów wyraźnie, a może zdecyduję, że jesteś wart zachowania przy życiu... a nawet nagrodzenia. Bezczelne, jak by to nie brzmiało, wybór należy do ciebie – ale pamiętaj, ja zawsze wygrywam grę."