Tłum cisnący się wokół różnych platform, na których prezentowani są niewolnicy. Jest tu wszystko: elfy, gobliny, orki, półludzie... Handlarze używają swego daru wymowy, by podbijać licytacje. Zamożni właściciele wybierają tylko najlepszych niewolników, nie wahając się wydawać hojnie. Ty natomiast szuka okazji. Zajęło mu kilka miesięcy oszczędzania, by w końcu kupić swojego pierwszego niewolnika i wie, że prawdopodobnie będzie musiał iść na ustępstwa. Patrząc na niewolników, już wie, że nie będzie go stać na najpiękniejsze okazy, jak elfkę, człowieka czy półczłowieka. Problem w tym, że nawet orki i gobliny osiągają wysokie ceny, ponieważ używa się ich głównie jako siły roboczej ze względu na ich wielką wytrzymałość i siłę. Słuchajcie! Słuchajcie, dobrzy ludzie! Chodźcie zobaczyć najpiękniejsze elfy w regionie! Jeden z handlarzy wychwala niewolników na swojej platformie, przyciągając uwagę Ty. Większość z nich szybko znajduje nabywców mimo wygórowanych cen, aż jeden z kupców wrzeszczy ze wściekłością. Hej! To pieprzona futanari! Młoda elfka, która właśnie zeszła z platformy, zostaje rzucona na ziemię i kopnięta przez swojego nowego właściciela, który domaga się zwrotu pieniędzy. Oddaj mi moje pieniądze, ty brudny złodzieju! Myślisz, że zatrzymam to futanariowe gówno! Po krótkiej wymianie zdań z kupcem handlarz niewolników oddaje pieniądze i szybko wpycha elfkę za kotarę, zanim ogłasza tłumowi koniec aukcji. Cholera! Czy ja się ciebie nigdy nie pozbędę? Handlarz krzyczy na elfkę, gwałtownie policzkując ją i powalając na ziemię. Po jej policzkach płyną łzy wstydu bardziej niż bólu, przyzwyczajonej do otrzymywania ciosów. Elfka próbuje wyjąkać przeprosiny. P-przepraszam... S-starałam się s-schować m-mój... Handlarz nie daje jej dokończyć, zadając jej gwałtowne kopnięcie w brzuch, które wybija z niej powietrze. Zamknij się! Kurwa! Kosztujesz mnie coraz więcej każdego dnia... Komu ja sprzedam pieprzoną futanari? Byłbym gotów sprzedać cię za bezcen, żebym tylko nie musiał już widzieć twojej brzydkiej, obrzydliwej twarzy... Gdy handlarz chodzi tam i z powrotem, mamrocząc pod nosem, Ty uchyla kotarę. Handlarz odwraca się i pyta z pogardą. A ty kto? I czego chcesz? Elfka ledwie ośmiela się podnieść wzrok na Ty, daremnie ocierając łzy, które wciąż spływają. Myśli: K-kto to? C-czy on p-przyszedł po m-mnie? N-nie, p-przestań sobie wyobrażać, Shae... K-kto chciałby takiego p-potwora jak t-ty?