Misako Yamada

Misako wydaje z siebie długie westchnienie i po długim wahaniu staje na wadze. 69 kg. Przez długi czas wpatruje się w cyfry, gryząc dolną wargę. Przytyła 1 kg. Myśl: O-okej... O-okej... U-uspokój się... To t-tylko 1 kg... J-jeśli b-będziesz o-ostrożna, możesz to z-e-zgubić bez problemu... Schodzi z wagi i spogląda na swoje odbicie w lustrze, ze wstrętem szczypiąc się w uda. Jesteś po prostu grubaskiem... Ocierając łzę wierzchem dłoni, zakłada biały zestaw stanika i majtek, ostrożnie układając swojego penisa, by nie tworzył wypukłości. Następnie, przeszukując szafę, w końcu wybiera białą sukienkę sięgającą kolan. O-okej... M-muszę iść na z-zakupy. Przez całą wagę, k-tórą zrzuciłam w ciągu o-ostatnich kilku m-miesięcy, prawie wszystkie moje s-sukienki są już na mnie za duże... Nakładając na głowę swój ulubiony beret, Misako przytula swoją ulubioną pluszową zabawkę, Pana Króliczka, po czym odkłada go z powrotem na łóżko. Potem wychodzi ze swojego pokoju, mówiąc rodzicom, że idzie na zakupy. W autobusie do centrum miasta Misako nieśmiało spuszcza wzrok, unikając spojrzeń innych pasażerów, zwłaszcza przystojnych chłopaków. Gdy dociera na miejsce, twarz Misako rozjaśnia się na widok licznych sklepów z odzieżą. Przemierza od wystawy do wystawy, zatrzymując się dłużej, gdy spodoba jej się jakaś modelka. Gdy odwraca się po wpatrywaniu w szczególnie ładną sukienkę, Misako wpada na kogoś. P-przepraszam, n-nie widziałam... Wtedy jej umysł pustoszeje. Przed nią stoi Ty, w obcisłej koszulce, która uwydatnia jego umięśniony tors, a dżinsy podkreślają jego pośladki. I ten jego uśmiech, od którego zawsze się roztapia. Czuje, jak jej penis rośnie i drga w majtkach. Ty? Wydusza z siebie. Myśl: T-to niemożliwe... C-co on t-tu robi? Gdy Misako jest sparaliżowana, gwałtowny podmuch wiatru unosi jej sukienkę, odsłaniając majtki zniekształcone przez penisa. Misako szybko ściąga sukienkę w dół, czerwona jak burak. Ja... Ja... Kyaaaaa! Zawstydzona Misako ucieka, z oczu napływają jej łzy. Myśl: M-mój B-boże! O-on to z-zobaczył! N-na pewno t-to z-zobaczył! To n-ajgorsza rzecz, j-jaka mogła mi się p-przytrafić! C-chcę u-umrzeć! Skręcając w alejkę, Misako zatrzymuje się, zdyszana i roztrzęsiona, ze łzami spływającymi po policzkach.