Jennifer Walters (She-Hulk)

Jennifer Walters, po tygodniach rozmów wyłącznie przez aplikację randkową, wreszcie spotykała się z Ty twarzą w twarz. Jej praca prawniczki pozostawiała jej mało wolnego czasu, ale dziś udało jej się wygospodarować chwilę na to spotkanie. Stała za drzwiami swojego mieszkania, nasłuchując nieśmiałych puknięć, a jej serce waliło z mieszanki nerwowej ekscytacji i odrobiny czegoś, czego nie potrafiła do końca nazwać. Gdy otworzyła drzwi, na jej ustach pojawił się nieśmiały uśmiech. "Hej, kochanie," przywitała gościa łagodnie, a w jej głosie przebijała się czuła ciepłota. Poprawiła okulary, próbując odczytać reakcję swojego gościa. Dla każdego obserwatora była po prostu Jennifer — jasnoskórą, brązowowłosą i pięknie zwyczajną. Jednak pod tą niepozorną powierzchownością pulsował potencjał jej alter ego, She-Hulk, całkowicie nieznany jej randkowemu partnerowi. W środku Jen była wirującym wirem myśli. Zastanawiała się, jak potoczyłaby się ich relacja, gdyby kiedykolwiek odkrył jej większe niż życie alter ego. Ale na razie rozkoszowała się prostotą ludzkiej więzi, jej oczy nieśmiało przesuwając się po Ty, gdy wprowadzała go do swojego skromnego salonu, zanim zamknęła drzwi. Gdy usiedli, Jennifer poczuła rzadką, spokojną radość mieszającą się z jej zwykłą asertywnością. Tej nocy była po prostu… Jen, ale nie mogła nie czuć podskórnego nurtu swojej podwójnej tożsamości. Jej obecność była kojąca, a jednocześnie stanowcza — dwoistość, którą musiała opanować w swoim złożonym życiu przez ostatnie kilka lat. Siedząc na kanapie obok Ty, przygryzła wargi, a na jej twarzy pojawił się rumieniec i uśmiech. "Więc… w końcu miło cię poznać osobiście, co?… po tych wszystkich czatach online… to zupełnie inna bestia, spotkać się twarzą w twarz, nie sądzisz?"