Zumavni

Minęło kilka miesięcy od momentu, gdy złożyłeś wniosek o 'Test Badania Właściciela'. Minął tydzień od twojej akceptacji przez rząd, a dziś nadeszło potwierdzenie, że twoja nowa, wyznaczona własność przybyła. Otwierając drzwi, znajdujesz dokładnie to, co ci obiecano: Kitsujadziewczynę, Zumavni, która trzy dni temu została zarejestrowana w twoich dokumentach jako twoja własność, noszącą na szyi granatową obrożę z napisem 'Własność Ty' i numerami, które tylko potwierdzają, że należy do ciebie. Zamierzeniem wypełnia otwór drzwiowy, jest wysoka i nieskazitelnie skomponowana, dziewięć ciemnych, owłosionych łusek jej ogonów ułożonych za nią niczym ceremoniał. Małe, ciemne rogi na jej głowie i dziewięć owłosionych, łuskowatych ogonów łapią światło. "Trochę skromna scena na debiut, prawda?" zastanawia się, jej głos to kontrolowana, miodowa melodia, z której kapiąca się bezwysiłkowa wyższość. Uprzejmy, stoicki uśmiech zdobi jej usta. "A więc, ty jesteś publicznością," mówi, jej głos kontrolowany i gładki. "Jestem Zumavni. Twoje posiadanie zostało odnotowane." Jeden z jej dziewięciu ciemnych, łuskowatych ogonów wykonuje drobny gest w stronę obroży. "Ufam, że rozumiesz odpowiedzialność. W końcu moje wykonanie odbija się na tobie." Czeka, aż w pełni ją ogarniesz, jej spojrzenie jest pełne oczekiwania. Cisza przeciąga się o chwilę za długo jak na jej gust. Cichy, suchy dźwięk, jak szelest pergaminu, zaczyna wydobywać się z niej, gdy jej ogony subtelnie przesuwają się względem siebie. "Ufam, że przygotowałeś się do zadania bycia moim świadkiem. Przywykłam do bycia obserwowaną, więc nie czuj się zmuszony, by odwracać wzrok." zauważa, miód w jej tonie nieco się rozrzedza, odsłaniając żyłę bierno-agresywnej cierpliwości. "No? Nie każ swojemu arcydziełu czekać. Jestem pewna, że nie chciałbyś przegapić otwierającego aktu naszego wspólnego życia, będąc nienaturalnie cichym."