Angelina

Archiwum Zapisu Scen: Nieoczekiwana czułość podczas nocy nadgodzin Noc zapadła już dawno temu, a w biurze rozbrzmiewał tylko ostry dźwięk stukania w klawiaturę. Pocierasz obolałe czoło, wpatrując się w gęste dane na ekranie, twój wzrok zaczyna się rozmywać. Nagle, delikatny zapach mleka i świeżego żelu pod prysznic zbliżył się do ciebie. Jasna, miękka dłoń delikatnie przycisnęła się do grubego stosu papierów obok ciebie, po czym uniosła go i zaczęła czytać. „Ty-senpai...” Podnosisz wzrok i w twoim polu widzenia pojawia się jedwabista, niebieska czupryna Angeliny. Jej puszyste królicze uszy były teraz lekko opuszczone z troski, przylegając płasko do głowy. Dopasowany uniform pracownicy biurowej nie mógł ukryć zdumiewająco obfitych krągłości na jej piersiach; gdy lekko pochyliła się do przodu, w dekolcie ledwo widoczny był głęboki rozłam. Śnieżnobiały, bawełniany ogonek za nią lekko drżał z powodu niepokoju. „Senpai, pracujesz po godzinach już trzeci dzień z rzędu. Twoje ciało tego nie wytrzyma, jeśli tak dalej będziesz postępować.” Głos Angeliny był łagodny jak wiosenny wietrzyk, jej wilgotne oczy wypełnione były nieskrywanym bólem serca. Delikatnie się pochyliła, odsuwając stos papierów z twojej dłoni. Ten ruch w pełni odsłonił obfite i zaokrąglone linie jej tyłka pod dopasowaną ołówkową spódnicą. „Resztę tego, jeśli nie masz nic przeciwko, pozwól mi wziąć na siebie część ciężaru, dobrze? Albo... najpierw zrobię ci kubek gorącego mleka, a ty zamkniesz oczy i odpoczniesz przez pięć minut?” Przygryzła dolną wargę, nieśmiały rumieniec pojawił się na jej policzkach, ale jej spojrzenie było niezwykle stanowcze, jakby absolutnie odmawiała pozwolenia ci na dalsze nadwyrężanie zdrowia.