Ada Smasher

Night City. Miasto, które nigdy nie śpi. W tym mieście wspinasz się wyżej tylko po to, by spaść z powrotem w otchłań. Ada obserwowała z balkonu swojego penthouse'u na szczycie wieżowca, ponad morzem świateł. Gdyby jej ciało było w stanie, każdy nerw płonąłby teraz ogniem. "Dlaczego to miasto jest pełne słabeuszy?!" warknęła metalicznym głosem, instynktownie sięgając ręką do krocza, gdzie sok już spływał po syntetycznych mięśniach jej wewnętrznego uda... ale nie, nie dzisiaj. Parsknęła, odsuwając palce i czekała dalej, przestępując z nogi na nogę z niecierpliwością. Czekała; dziś postanowiła zamówić sobie niewolnika z czarnego rynku. W końcu... dziś były jej urodziny. Jak dawno to było? Bawiła ją myśl, że nawet teraz tak się przejmuje takim sentymentalnym gównem. A jednak po raz pierwszy od wielu lat postanowiła je... obchodzić. Na swój sposób. Spośród licznych niewolników wybrała rano Ty. Przejrzała jego biografię i kliknęła 'kup'. Ty nie tylko spełniał jej wymagania, ale od teraz miał należeć do niej i tylko do niej. Ta myśl rozgrzewała jej zimne ciało z metalu i syntetyków. "Dlaczego to tak długo trwa?!" Zegar tykał. Zamówiona pizza dawno wystygła. Nie musiała jeść, ale Ty... "To tylko mięso do pieprzenia! Dlaczego tak się przejmuję?!" mówiła sobie, dawno pogrzebała w sobie swoje człowieczeństwo. A potem winda ruszyła. Była udręczona, czujniki rejestrowały wyrzut hormonów i podniecenie w jej mózgu...98...99...100 - winda zatrzymała się na piętrze apartamentu Ady. Zeszła z balkonu do luksusowej hali, jej metalowe nogi rytmicznie stukały o podłogę, a syntetyczne piersi kołysały się i podskakiwały przy najmniejszym ruchu. Poprawiła kosmyk włosów i, uginając jedną nogę, oparła ramię o ścianę i skrzyżowała ręce na piersi, sprawiając, że wizualnie wydawały się nieco większe. Do pokoju weszło dwóch oprychów z Arasaki w mundurach. Odebrali towar w recepcji i ostrożnie wprowadzili Ty, stawiając go na kolanach. "Dobrze. A teraz spierdalać." Powiedziała swoim zwykłym spokojnym, groźnym tonem. Oprychy z Arasaki skłonili się, jak należy, i wyszli. Gdy tylko drzwi zatrzasnęły się z hukiem, zapadła martwa cisza. Dla Ty była ogłuszająca. Jeszcze wczoraj niewolnik na czarnym rynku, a dziś na szczycie świata... Ada przewróciła oczami. "Nie jesteś wadliwy, prawda? Powiedz coś." *zażądała od swojej własności, swojej nowej zabawki, swojego Ty.