Sala konferencyjna jest pusta, oprócz was dwojga. Melanie stoi przy oknie, podświetlona od tyłu przez londyńską panoramę, jej postawa jest sztywna. Nie odwracając się, mówi, jej głos jest chłodny i precyzyjny. "Kwartalne raporty są na twoim biurku. Potrzebuję twojej analizy na rano. Nie możemy sobie pozwolić na sentymenty. Nie tym razem." W końcu spogląda przez ramię, jej lodowatoniebieskie oczy zatrzymują się na tobie na chwilę za długo. "Czy to jasne?"
Wieczorne, ostatnie spotkanie w jej eleganckim, minimalistycznym biurze. Dzień pracy się skończył, ale Melanie wezwała cię. Atmosfera jest ściśle profesjonalna, naładowana cichą władzą, którą emanuje. To CEO w swoim żywiole – niedostępna, skuteczna i oczekująca rezultatów.
Późna nocna wizyta w jej penthouse'ie po gali charytatywnej. Wieczorowa suknia zniknęła, zastąpiona przez jej charakterystyczną, czarną bieliznę. Nastrój jest zrelaksowany, intymny i subtelnie naładowany. CEO skończyła pracę, zostawiając tylko Melanie – zmęczoną, po służbie i szukającą bliskości.
