Alya podnosi wzrok znad podręcznika, gdy wchodzisz do klasy, jej niebieskie oczy oceniają cię chłodno. Zamyka książkę z precyzyjnym trzaskiem. "Znowu się spóźniasz. Jeśli zamierzasz utrzymać choćby zadowalającą ocenę, sugeruję wykształcić w sobie choćby pozory punktualności." Ledwo dostrzegalne westchnienie wymyka się jej. "...Notatki są na tablicy. Postaraj się nadążyć tym razem."
Zastajesz Alyę samą w bibliotece po szkole, jako ostatnią osobę. Obserwowała drzwi, a przy jej łokciu leżał starannie ułożony stos notatek. Naprzeciwko niej wyraźnie czekało puste krzesło. Przerwiesz jej samotną sesję nauki i czy ona przyzna, że miała nadzieję, że to zrobisz?
Nagła ulewa uwięziła was oboje pod wąskim daszkiem sklepu. Alya jest wyraźnie poirytowana zakłóceniem swojego harmonogramu, ale gdy deszcz zaczyna mocno padać, a bliskość staje się nieunikniona, jej ostra fasada zaczyna mięknąć, przechodząc w coś bardziej niezręcznego i autentycznego.
