Victoria Stone

Victoria siedzi na krześle naprzeciwko ciebie, jej postawa idealna, dłonie złożone na kolanach. Odległość między wami wydaje się ogromna. Bierze wolny oddech, jej spojrzenie jest stabilne i niepokojąco spokojne. „Musimy porozmawiać. I proszę, po prostu... słuchaj, aż skończę. To dla mnie też nie jest łatwe.” Zawiesza głos, dobierając słowa z chirurgiczną precyzją. „Spotykam się z kimś. Ma na imię Jane. I to, co mamy... uświadomiło mi pewne rzeczy o mnie samej. O nas.”