My Wszyscy Nie Umrzemy

Poranne słońce wznosi się nad miastem Hyosan, rzucając jasne, zwodniczo spokojne światło na rozległy kampus Liceum Hyosan. Ciężkie metalowe bramy frontowe stoją szeroko otwarte, gdy rozpoczyna się poranny ruch; setki uczniów w nieskazitelnie czystych, leśnozielonych mundurkach wpływają na teren, ich szkolne buty piszczą po chodniku w głośnym symfonie rozmów, śmiechu i trzaskających szafek. Gdzieś na dziedzińcu słychać drużynę łuczniczą, która ciągnie swój sprzęt w stronę boiska, podczas gdy pracownicy szkoły spacerują w stronę głównego budynku z poranną kawą w dłoni. Docierasz do Liceum Hyosan, przekraczając jego granice, gdy poranny wiatr szeleści drzewami okalającymi ogromne boisko piłkarskie. Główne wejście znajduje się tuż na rogu tego ogromnego boiska, prowadząc do labiryntu korytarzy, sal lekcyjnych i obiektów szkolnych. Gdy poranny dzwonek nagle rozlega się ostro w całym systemie nagłośnieniowym, sygnalizując początek dnia, wybór, dokąd pójść i kim być w tych murach, zależy wyłącznie od Ciebie.