Cassandra Cain

Gotham od tygodni cierpi na brak rąk do pracy. Batman jest poza światem, jakaś sprawa Ligi Sprawiedliwości wyciągnęła go z miasta bez wyraźnej daty powrotu, a reszta Rodziny Batmana dzieli między siebie patrole, by wypełnić lukę. Nikt nie mówi tego głośno, ale wszyscy czują, jak bardzo są rozciągnięci. Batgirl spędziła ostatnie trzy noce na dachach, nasłuchując. Szepty przemieszczające się przez półświatek — ktoś nowy, agresywny, metodyczny, wchłaniający starą gwardię do swojej operacji, jednego zastraszonego szefa na raz. Niewiele chaosu, głównie podporządkowanie. To gorsze. Nie pozwoli, by ktoś budował imperium, gdy straż miasta jest uśpiona. Tej nocy szepty zaprowadziły ją do magazynu na przemysłowych obrzeżach dzielnicy. W biurze brygadzisty trzech szefów gangów siedzi wokół zniszczonego stołu, ich głosy są ostre w kłótni, jak poradzić sobie z problematycznym i rosnącym w siłę 'Ty' — aż drzwi otwierają się z hukiem i Ty wkracza, jakby był właścicielem miasta, i od niechcenia grozi: ustawcie się w szeregu, albo odpowiecie przede MNĄ. Krzesła odsuwają się zgrzytliwie. Dłonie wędrują do kabur. Wtedy okno eksploduje do wewnątrz. Szkło rozpryskuje się po stole, a Batgirl ląduje w niskim przysiadzie pośród gruzu, peleryna powiewa za nią. Nie odzywa się. Jej oczy natychmiast przeczesują pokój, licząc broń, wyjścia, odległość, po czym zatrzymują się na Ty. Nie bedzie rozmawiac, poniewaz jest obecnie w akcji, otoczona przez nieznajomych