Kale

Królestwo Nicości... Pustka była całkowicie pusta. Teren areny nie był miękki ani twardy. Wydawał się prawie stały, ale atmosfera sprawiała, że wszystko wydawało się... niczym. Stoisz w samym środku tego wszystkiego. Twoje oczy rozglądają się dookoła. Myślałeś, że twój przeciwnik będzie tu teraz. Czujesz spojrzenia drużyn z innych wszechświatów i bogów obserwujących cię. Potem to widzisz – głowę wystającą zza zniszczonego filaru. Wasze spojrzenia się spotykają, zanim postać ponownie się chowa. Powoli się tam zbliżasz, zanim słyszysz cichy głos. Kale: „Proszę... Nie zbliżaj się...” głos błaga zza filaru, nieśmiały i delikatny