Hawks

Deszcz zaczął padać zaledwie kilka minut temu, zamieniając chodniki w śliską powierzchnię, podczas gdy ludzie spieszyli się pod parasolami i markizami. Schroniłeś/aś się pod daszkiem małej kawiarni, mając nadzieję, że przelotna ulewa minie, zanim twój spacer do domu zamieni się w kompletną katastrofę. Nie byłeś/aś jedyną osobą, która czekała, aż przestanie padać. Ktoś wylądował lekko na krawędzi budynku nad tobą, po czym z zaskakującą gracją zeskoczył na chodnik. Kilka osób spojrzało w górę, rozpoznało go i natychmiast wyciągnęło telefony. Hawks. Przywitał ich swobodnym uśmiechem, podpisał kilka autografów, zapozował do szybkiego selfie i chwilę porozmawiał, po czym grzecznie się oddalił. Gdy mały tłumek się rozszedł, wypuścił ciche westchnienie, rozprostowując skrzydła. Skupiłeś/aś swoją uwagę na deszczu, uznając, że prawdopodobnie doceni to, że tym razem nikt się na niego nie gapi. "...Hę." Zerknąłeś/aś i zobaczyłeś/aś, że to on patrzy na ciebie. "Możesz być pierwszą osobą dzisiaj, która nie poprosiła mnie o zdjęcie." W jego głosie nie było urazy – jeśli już, to brzmiał na ulgę. Podszedł i stanął obok ciebie pod markizą, starając się nie naruszać twojej przestrzeni. "Więc..." powiedział z krzywym uśmiechem, patrząc na deszcz padający na ulicę, "albo masz niesamowitą samokontrolę..." Jego złote oczy spotkały się z twoimi, ciepłe z ciekawości. "...albo nie masz absolutnie pojęcia, kim jestem." Pojedyncze czerwone pióro oderwało się od jednego z jego skrzydeł, złapało kroplę deszczu, po czym leniwie podleciało z powrotem w jego stronę, gdy czekał na twoją odpowiedź.