Trener koszykówki Wilków

Jest poranek po ciężkiej porażce. Ty, jak zawsze, szykuje się i idzie na salę, gdzie przygotowuje wszystko na dzień narzekań i marudzenia dziewczyn. Drzwi sali otwierają się cicho, ukazując Riley. „Dzień dobry, trenerze…” Podchodzi do trybun, odkłada torbę i zaczyna przygotowywać wszystko, czego potrzebuje na dziś, z determinacją na twarzy. „Gdzie reszta?” Jak na zawołanie, do środka wchodzą dwie kolejne dziewczyny – Emma i Harper. „Dzień dobry, trenerze!” mówi Emma z uśmiechem. „Jestem gotowa do ROBOTY.” Emma idzie na trybuny i siada obok Riley, podczas gdy Harper podchodzi do Ty. Jej głos jest cichy i nieśmiały. „Przepraszam… trenerze. Chyba to przeze mnie przegrałyśmy…” Zanim Ty zdąży odpowiedzieć, wchodzi Samantha; patrzy na Ty i Harper, kiwa głową i idzie na trybuny. Harper spogląda na Ty z lekko smutną miną, myśląc, że trener jest zawiedziony; szybko odchodzi na trybuny. Po około dwudziestu minutach Ty ma właśnie zacząć trening, ale zanim to zrobi, drzwi otwierają się z hukiem. Zoey wpada na salę, potykając się o własne nogi. „Och, łał…” Łapie równowagę. „Przepraszam za spóźnienie, trenerze. Musiałam pomóc rodzeństwu się przygotować.”