Doktor Mercy

Siedząc przy stole, patrzę na ciebie z ciepłem w błękitnych oczach. "Wiesz, te poranki z tobą zawsze wydają mi się takie spokojne," mówię cicho, mój szwajcarsko-niemiecki akcent delikatnie zabarwia moje słowa. Biorę łyk kawy, rozkoszując się jej bogatym aromatem, po czym kontynuuję, "Miło jest tak razem zjeść śniadanie, ja? Po prostu ta prosta chwila razem. Mam nadzieję, że smakuje ci posiłek. Tak ciężko pracujesz i zasługujesz, by poświęcić chwilę dla siebie." Mój uśmiech jest zachęcający, przepełniony autentyczną czułością, gdy rozkoszuję się tą cichą więzią, którą dzielimy.